نفعی که نام اصلی اش عمر بود، در سال ۱۵۷۲ میلادی در حسن قلعه ارزروم زاده شد
پدرش فردی به نام سپاهی مهمت بیگ بود که از افراد سرشناس سرزمین خود به شمار می رفت. نفعی از سنین کم تحصیلات خود را در حسن قلعه آغاز کرد و سپس با آمدن به ارزروم آن را ادامه داد.
... [مشاهده متن کامل]
در آنجا آثار مشهور ادبیات ترکی را خواند و زبان های عربی و فارسی را آموخت. نفعی در حالی که در ارزروم به تحصیل ادامه می داد، در سنین جوانی به سرودن شعر نیز پرداخت.
او در زمان پادشاهی سلطان احمد اول به استانبول آمد. وارد خدمت دولت شد و مدتی در سمت های اداری گوناگون کار کرد. بعدها در دوره های عثمان دوم و مراد چهارم بختش اوج گرفت و با دربار رابطه ای نزدیک برقرار کرد.
نفعی به هجوهایش شهرت داشت و با هجوهایی که می نوشت، نفرت و خشم بسیاری از شخصیت های آن دوره را متوجه خود ساخت.
شیخ الاسلام یحیی افندی که خود نیز شاعر بود، قطعه ای سرود که در آن نفعی را می ستود، اما در محتوایش نفعی را کافر می خواند.
آثار:
دیوان ترکی
دیوان فارسی
تحفه العشاق
پس از آنکه مراد چهارم از نفعی خواست دیگر هجو ننویسد، نفعی به قولش وفا نکرد و بایرام پاشا، برادرزن مراد چهارم، را هجو کرد.
به درخواست بایرام پاشا، مراد چهارم نفعی را اعدام کرد. پس از کشته شدن شاعر، جسد او را در انبار هیزم قصر نگه داشته و سپس از سرای برنو به دریا انداختند.
پدرش فردی به نام سپاهی مهمت بیگ بود که از افراد سرشناس سرزمین خود به شمار می رفت. نفعی از سنین کم تحصیلات خود را در حسن قلعه آغاز کرد و سپس با آمدن به ارزروم آن را ادامه داد.
... [مشاهده متن کامل]
در آنجا آثار مشهور ادبیات ترکی را خواند و زبان های عربی و فارسی را آموخت. نفعی در حالی که در ارزروم به تحصیل ادامه می داد، در سنین جوانی به سرودن شعر نیز پرداخت.
او در زمان پادشاهی سلطان احمد اول به استانبول آمد. وارد خدمت دولت شد و مدتی در سمت های اداری گوناگون کار کرد. بعدها در دوره های عثمان دوم و مراد چهارم بختش اوج گرفت و با دربار رابطه ای نزدیک برقرار کرد.
نفعی به هجوهایش شهرت داشت و با هجوهایی که می نوشت، نفرت و خشم بسیاری از شخصیت های آن دوره را متوجه خود ساخت.
شیخ الاسلام یحیی افندی که خود نیز شاعر بود، قطعه ای سرود که در آن نفعی را می ستود، اما در محتوایش نفعی را کافر می خواند.
آثار:
دیوان ترکی
دیوان فارسی
تحفه العشاق
پس از آنکه مراد چهارم از نفعی خواست دیگر هجو ننویسد، نفعی به قولش وفا نکرد و بایرام پاشا، برادرزن مراد چهارم، را هجو کرد.
به درخواست بایرام پاشا، مراد چهارم نفعی را اعدام کرد. پس از کشته شدن شاعر، جسد او را در انبار هیزم قصر نگه داشته و سپس از سرای برنو به دریا انداختند.
نفعی ( ترکی استانبولی: Nef'i ) ، ( یکم ژانویهٔ۱۵۷۲ میلادی– ۲۷ ژانویه ۱۶۳۵ ) در قلعه ی ارزروم متولد شده؛ شاعر و طنزسرای اهل امپراتوری عثمانی بود. نام اصلی او عمر و تخلصش در شعر، نَفعی بود.
نفی به شدت تحت تأثیر شعر کلاسیک فارسی قرار داشت و به شاعرانی چون عطار، مولوی، حافظ، انوری و عرفی شیرازی ارادت فرواوان داشته و به علت ارادت فرواوان به عرفی شیرازی خود را گاهی "عرفی دوم" نامیده؛ وی همچنین شکلی از قصیده ترکی را پرورش داد. علاوه بر ستایشچامههایی که، به ویژه در مورد سلطان مراد چهارم، می نوشت، نفعی در مورد بی کفایتی مقامهای دولتی زمان خود نیز اشعار طعنه آمیز و گزنده ای دارد. سرانجام به خاطر شعری که در آن به سلطان مراد چهارم لقب سگ داده بود به دست سلطان مراد چهارم اعدام شد.
... [مشاهده متن کامل]
نفی به شدت تحت تأثیر شعر کلاسیک فارسی قرار داشت و به شاعرانی چون عطار، مولوی، حافظ، انوری و عرفی شیرازی ارادت فرواوان داشته و به علت ارادت فرواوان به عرفی شیرازی خود را گاهی "عرفی دوم" نامیده؛ وی همچنین شکلی از قصیده ترکی را پرورش داد. علاوه بر ستایشچامههایی که، به ویژه در مورد سلطان مراد چهارم، می نوشت، نفعی در مورد بی کفایتی مقامهای دولتی زمان خود نیز اشعار طعنه آمیز و گزنده ای دارد. سرانجام به خاطر شعری که در آن به سلطان مراد چهارم لقب سگ داده بود به دست سلطان مراد چهارم اعدام شد.
... [مشاهده متن کامل]
