نحیب

لغت نامه دهخدا

نحیب. [ ن َ ] ( ع مص ) سخت گریستن و آواز برداشتن در گریه. نحب. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به نحب شود. || ( اِ ) گریه سخت وگریه با آواز. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

فرهنگ فارسی

سخت گریستن و آواز برداشتن در گریه .

پیشنهاد کاربران

فلا یسمع بعدئذ غیر خوار الجاموس و نبح الکلاب و نهیق الحمیر و نحیب السواقی و الشوادیف والکباسات و اصوات بعض الاعیرة الناریة یطلقها فی جوف اللیل الخفراء الخصوصیون او نظامیون . . . .
یومیات نائب فی الاریاف، توفیق الحکیم ص٣٧