ناوک افکن

لغت نامه دهخدا

ناوک افکن. [ وَ اَ ک َ ] ( نف مرکب ) ناوک انداز. که ناوک افکند.

( صفت ) آنکه ناوک افکندناوک انداز.

ینان افکن
تیرافکن
تیرانداز
نیزه انداز
دیگر به سران کعبه مسکن
از جعبه کعبه ناوک افکن
✏ جامی