ناموس پرست

/nAmusparast/

لغت نامه دهخدا

ناموس پرست. [ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) غیور. که از عرض خویش دفاع کند. ذائد.

( صفت ) آنکه بعرض وناموس خودبسیار علاقه مند است غیرتمند.

ناموس=پاسخان ( پاس از حریم خانه ) پاسبر ( پاس ازبرواطراف ) پاسمه
مهپاس همداشت مرزداشت پاسمرز پاسواد

غیرتی