ناغافل

/nAqAfel/

معنی انگلیسی:

abrupt, flat, sneak

لغت نامه دهخدا

ناغافل.[ ف ِ ] ( ق مرکب ) در تداول عوام ، ناگهان. بی خبر. غفلة. بغتة. بناگاه. بی مقدمه : ناغافل به سراغ من آمد.

(صفت ) ۱ - آنکه غافل نیست آگاه باخبر مقابل غافل .۲ - ناگهان بیخبر:[ ناغافل تیر باو اصابت کرد.]

(فِ ) [ فا - ع . ] (ص . ) ۱ - ناآگاه ، بی خبر. ۲ - (عا. ) ناگهان ، بی خبر.

/naa ghaafel/ ناگهان – ناگهانی

در گویش گوغر به معنای ناگاه وبی خبر به کار می رود.

نانیوشان

تو فارسیه میانه خیلی به کار میره اما در راستین هستی نداره چون یک واژه عربیه که ( نا ) بهش چسبیده, ماناکش یهویی یا ناگهان میشه

ناگهان، ناگاه، همین جوری

یهویی