میقاتگاه

لغت نامه دهخدا

میقاتگاه. ( اِ مرکب ) وعده گاه. وعده جای : تا او این شکایت بر موسی ( ع ) کرد چون از میقاتگاه بازآمد. ( کتاب النقض ص 483 ).
نوروز پیک نصرتش میقاتگاه عشرتش
نه مه بهار از حضرتش دل ناشکیبا داشته.
خاقانی.
و رجوع به میقات شود.

پیشنهاد کاربران

وعدگاه. جایی که درآن مکان عهد وپیمان بسته شده است