موی میان. ( ص مرکب ) کسی که کمری سخت باریک دارد.کمرباریک. میان باریک. ( یادداشت مؤلف ) : در عشق تو شد موی زبانم به گزاف کآن موی میان ز غم دلم کرد معاف.
خاقانی.
فرهنگ فارسی
کسی که کمری سخت باریک دارد ٠ کمر باریک ٠ میان باریک ٠
پیشنهاد کاربران
موی میان ؛ باریکی کمر. چون موی باریک بودن کمر. کمر که در باریکی موی را ماند : عاجز از موی میانت مردمان موشکاف مضطر از درک دهانت مردمان خرده بین. وحشی بافقی.