موی بربدن خلق برخاستن ؛ موی بر اندام آنان راست شدن. سخت ترسیدن و متعجب و خشمگین شدن آنان. ( از یادداشت مؤلف ) :
راست چون بانگش از دهن برخاست
خلق را موی بر بدن برخاست.
سعدی ( گلستان ) .
راست چون بانگش از دهن برخاست
خلق را موی بر بدن برخاست.
سعدی ( گلستان ) .