مولانا امام الدین احمد خرم سروری یکی از برجسته ترین شعرای ایرانی در سبک هندی است که طبق اشاره فرهنگ سخن و تذکره روز روشن در دارالحکومه لکنوی هند فعال بوده است. او به سال ۱۱۴۰ در خرم دره استان زنجان چشم به جهان گشود و ۱۲۱۵ هجری قمری در لکنوی هند چشم از جهان بست.
