موت اسود

موت اسود؛ در تصوف به صبر گفته شده است .
( ( جامی در نفحات الانس دربارهٔ حاتم اصم می گوید: وی گفته است هر که در این طریق درمی آید می باید چهار موت را برخود گیرد: موت ابیض و آن گرسنگی است و موت اسود و آن صبر کردنست بر ایذای مردم و موت احمر و آن مخالفت نفسست و موت اخضر و آن پاره ها بر هم دوختنست پوشش را، ) )
... [مشاهده متن کامل]

موت اسود ؛ مرگ سیاه. مرگی که علت آن در آتش سوختن باشد. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ) .