مهدی ناظمی ( زادهٔ ۱۲۸۹ – درگذشتهٔ ۱ خرداد ۱۳۷۶ ) ، موسیقی دان و نوازنده و سازندهٔ سنتور اهل ایران بود.
مهدی ناظمی، در سال ۱۲۸۹ ( ه. خ ) در یزد متولد شد. هرچند در شناسنامهاش سال ۱۲۸۴ درج شده است اما تاریخی که به خط پدرش در قرآنِ به جای مانده نگاشته شده است، تولد وی را سال ۱۳۳۱ هجری قمری، برابر با ۱۲۸۹ خورشیدی نشان می دهد.
... [مشاهده متن کامل]
پدربزرگ او «محمدصادق ناظم التجار» بود که در زمانِ ناصرالدین شاه قاجار از تهران به «نظامت» یزد منصوب شد. مهدی ناظمی نخستین بار صدای ساز سنتور را وقتی که حدود ۸ سال داشت، به سببِ مجلس جشنی که برای تولد برادرش برپا شده بود شنید. پس از سال ها با جمع آوری پول، از «زادور ارمنی» که در همسایگی آنها زندگی می کرد و در یزد به ساختن سه تار و سنتور مشغول بود، یک سنتور به قیمت ۲۵ قران خرید. سپس برای یادگیری نواختنِ ساز، نزد «غلام حسین خان نقاره چی» رفت، اما او آموزشِ وی را، منوط به اجازهٔ پدرش دانست. مهدی ناظمی به دلیل مذهبی بودن خانواده، این مطلب را از پدرش مخفی کرد و با تهیهٔ ۲ تیکه چوب، از درختِ توتِ حیاط منزلشان، در زمان های بیکاری به پشت بام می رفت و ناشیانه می نواخت. یک روز که سرگرمِ نواختن شده بود، ناگهان پدر از راه رسید و با چند لگد سنتورش را شکست و گفت: «این کارها تو را از درس و مشق عقب می اندازد»
پس از چند سال، خانوادهٔ ناظمی به اصفهان مهاجرت کردند. مهدی ناظمی تحصیلاتش را در کالج انگلیسیهای اصفهان ادامه داد. در سال آخر تحصیل، از سوی شرکت نفت آبادان و مسجدسلیمان انتخاب شد و به مسجدسلیمان رفت. در این سال ها، در زمانِ مرخصی به اصفهان می رفت و با هنرمندان اصفهان از جمله جلیل شهناز آشنا شد.
روزی جلیل شهناز او را نزد پدرش «شعبان خان» که سنتور می نواخت برد و او را بیشتر مجذوبِ سنتور نمود. روزی دیگر صدای آواز جلال تاج اصفهانی همراه با ویلن ابوالحسن صبا و سنتور حبیب سماعی را از رادیو در اصفهان شنید و تصمیم گرفت برای دیدار با سماعی به تهران سفر کند.
او در تهران با زحمت بسیار حبیب سماعی را یافت و نزد او به فراگیری نواختنِ سنتور پرداخت. در آن زمان، ساختِ اصولی سنتور پیشرفتِ چندانی نداشت و ساز خوب و خوش صدا کم یاب بود. در یکی از شب هایی که مهدی ناظمی برای آموزش نزد حبیب سماعی رفته بود، از وی می پرسد: «آخر تکلیف ما چیست و شاگردان شما روی چه باید مشق کنند؟» حبیب سماعی در پاسخ می گوید: «برو بساز، یکی از اتاق های منزلت را نجارخانه کن، چوب و ابزار هم آماده کن، من می گویم چه باید بکنی. » از این زمان مهدی ناظمی به مرحلهٔ جدید زندگی خود وارد می شود و به مرور ساختِ سنتور در ایران متحول می گردد و این پیشرفت ادامه می یابد، تا جایی که مهدی ناظمی را سازنده ای می دانند که بهترین سنتورهای ایران در طول حیات او ساخته شده است. وی غیر از حبیب سماعی، نواختن سنتور را نزد ابوالحسن صبا نیز آموخت.
![مهدی ناظمی](//img.abadis.ir/comments/words/مهدی ناظمی/057469.webp)
![مهدی ناظمی](//img.abadis.ir/comments/words/مهدی ناظمی/086075.webp)
مهدی ناظمی، در سال ۱۲۸۹ ( ه. خ ) در یزد متولد شد. هرچند در شناسنامهاش سال ۱۲۸۴ درج شده است اما تاریخی که به خط پدرش در قرآنِ به جای مانده نگاشته شده است، تولد وی را سال ۱۳۳۱ هجری قمری، برابر با ۱۲۸۹ خورشیدی نشان می دهد.
... [مشاهده متن کامل]
پدربزرگ او «محمدصادق ناظم التجار» بود که در زمانِ ناصرالدین شاه قاجار از تهران به «نظامت» یزد منصوب شد. مهدی ناظمی نخستین بار صدای ساز سنتور را وقتی که حدود ۸ سال داشت، به سببِ مجلس جشنی که برای تولد برادرش برپا شده بود شنید. پس از سال ها با جمع آوری پول، از «زادور ارمنی» که در همسایگی آنها زندگی می کرد و در یزد به ساختن سه تار و سنتور مشغول بود، یک سنتور به قیمت ۲۵ قران خرید. سپس برای یادگیری نواختنِ ساز، نزد «غلام حسین خان نقاره چی» رفت، اما او آموزشِ وی را، منوط به اجازهٔ پدرش دانست. مهدی ناظمی به دلیل مذهبی بودن خانواده، این مطلب را از پدرش مخفی کرد و با تهیهٔ ۲ تیکه چوب، از درختِ توتِ حیاط منزلشان، در زمان های بیکاری به پشت بام می رفت و ناشیانه می نواخت. یک روز که سرگرمِ نواختن شده بود، ناگهان پدر از راه رسید و با چند لگد سنتورش را شکست و گفت: «این کارها تو را از درس و مشق عقب می اندازد»
پس از چند سال، خانوادهٔ ناظمی به اصفهان مهاجرت کردند. مهدی ناظمی تحصیلاتش را در کالج انگلیسیهای اصفهان ادامه داد. در سال آخر تحصیل، از سوی شرکت نفت آبادان و مسجدسلیمان انتخاب شد و به مسجدسلیمان رفت. در این سال ها، در زمانِ مرخصی به اصفهان می رفت و با هنرمندان اصفهان از جمله جلیل شهناز آشنا شد.
روزی جلیل شهناز او را نزد پدرش «شعبان خان» که سنتور می نواخت برد و او را بیشتر مجذوبِ سنتور نمود. روزی دیگر صدای آواز جلال تاج اصفهانی همراه با ویلن ابوالحسن صبا و سنتور حبیب سماعی را از رادیو در اصفهان شنید و تصمیم گرفت برای دیدار با سماعی به تهران سفر کند.
او در تهران با زحمت بسیار حبیب سماعی را یافت و نزد او به فراگیری نواختنِ سنتور پرداخت. در آن زمان، ساختِ اصولی سنتور پیشرفتِ چندانی نداشت و ساز خوب و خوش صدا کم یاب بود. در یکی از شب هایی که مهدی ناظمی برای آموزش نزد حبیب سماعی رفته بود، از وی می پرسد: «آخر تکلیف ما چیست و شاگردان شما روی چه باید مشق کنند؟» حبیب سماعی در پاسخ می گوید: «برو بساز، یکی از اتاق های منزلت را نجارخانه کن، چوب و ابزار هم آماده کن، من می گویم چه باید بکنی. » از این زمان مهدی ناظمی به مرحلهٔ جدید زندگی خود وارد می شود و به مرور ساختِ سنتور در ایران متحول می گردد و این پیشرفت ادامه می یابد، تا جایی که مهدی ناظمی را سازنده ای می دانند که بهترین سنتورهای ایران در طول حیات او ساخته شده است. وی غیر از حبیب سماعی، نواختن سنتور را نزد ابوالحسن صبا نیز آموخت.
![مهدی ناظمی](http://img.abadis.ir/comments/words/مهدی ناظمی/057469.webp)
![مهدی ناظمی](http://img.abadis.ir/comments/words/مهدی ناظمی/086075.webp)