منوچهر بن قابوس

دانشنامه آزاد فارسی

منوچهر بن قابوس ( ـ۴۲۳ق)
ملقب به فلک المعالی، پنجمین (۴۰۳ـ۴۲۳ق) امیر زیاری. پس از اسارت و قتل پدرش، قابوس بن وشمگیر (۳۶۶ـ۴۰۳ق)، به یاری مردم دیلم و به فرمان قادر بالله عباسی جانشین او شد. خلیفه به وی لقب فلک المعالی داد و به حکومت طبرستان و گرگان گماشت. وی نیز، مانند پدر خود، خطبه به نام محمود غزنوی خواند و خراج گزار او شد. چه، می خواست پشتیبانی محمود را در برابر دعوی تاج و تخت احتمالی برادرش، دارا، که پیش تر به دربار محمود پیوسته بود، به دست آورد. منوچهر یکی از دختران محمود را به زنی گرفت، اما روابط او با دربار غزنه همیشه نیکو نبود. در ۴۱۹ق که محمود آهنگ گرفتن ری را از مجدالدولۀ دیلمی (۳۸۷ـ۴۲۰ق) داشت، بر سر راه خود به ری، به قلمرو منوچهر تاخت. منوچهر از برابر او گریخت و سپس توفیق یافت که به بهای گزافی قلمرو خود را بازخَرَد. در ۴۲۱ق که محمود در آستانۀ مرگ بود، منوچهر با مسعود اول غزنوی از نو پیمان بست و تا پایان زندگی اش به آسودگی حکومت کرد. منوچهری دامغانی چندی در دربار او به سر برد و تخلص خود را از او گرفت. ابوالفرج ابن هندو هم چندی در دربار او به سر برد.

پیشنهاد کاربران

"و در آن وقت که امیران مسعود و محمود، رضی الله عنهما، به گرگان بودند و قصد ری داشتند این محدّث به ستارآباد رفت نزدیک منوچهر و منوچهر او را بازگردانید با معتمدی از آن خویش، مردی جلد و سخن گوی، بر شبه عرابیان و با زیّ و جامه ایشان، و امیر مسعود را بسیار نزل فرستاد پوشیده به خط ها و نامه ها و طرائف گرگان و دهستان جز از آنچه در جمله انزال امیر محمود فرستاده بود"
...
[مشاهده متن کامل]

تاریخ بیهقی، مجلّد ششم

"�و میان امیر مسعود و منوچهر قابوس والی گرگان و طبرستان پیوسته مکاتبت بود سخت پوشیده، چه آن وقت که به هرات می بود و چه بدین روزگار. "
تاریخ بیهقی، مجلّد ششم