مِنقارِ گِل ؛ کنایه از زبان است که به عربی لسان گویند. ( برهان ) . زبان. ( فرهنگ رشیدی ) . کنایه از زبان. ( آنندراج ) :
جان تراشیده به منقار گل
فکرت خائیده به دندان دل.
نظامی ( از فرهنگ رشیدی ) .
جان تراشیده به منقار گل
فکرت خائیده به دندان دل.
نظامی ( از فرهنگ رشیدی ) .