منفوسه

لغت نامه دهخدا

( منفوسة ) منفوسة. [ م َ س َ ] ( ع ص ) تأنیث منفوس. زاده. زائیده. و منه الحدیث : ما من نفس منفوسة الا و قد کتب مکانها من الجنة او النار. ( از منتهی الارب ). رجوع به منفوس شود.

پیشنهاد کاربران

منفوسه در چابهار اسم خانم هست.
منفوس: عربی به معنی ارزش و گرانبها
ة تانیث در عربی: مونث ساز