ملتثم
لغت نامه دهخدا
ملتثم. [ م ُ ت َ ث ِ ] ( ع ص ) بوسنده. ( غیاث ) ( آنندراج ). || آنکه دهان وی با نقاب و یا دهان بند بسته شده باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به التثام شود.
فرهنگ معین
(مُ تَ ثَ ) [ ع . ] ۱ - (اِمف . ) بوسیده شده . ۲ - (اِ. ) جای بوسه .
پیشنهاد کاربران
پیشنهادی ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید