مطویه

لغت نامه دهخدا

( مطویة ) مطویة. [ م َ وی ی َ ] ( ع ص ) تأنیث مطوی. ج ،مطویات. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) ( از ناظم الاطباء ). بئر مطویة؛ چاه بناشده و نوردیده شده از سنگ. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به طویت و دو ماده قبل شود.

فرهنگ فارسی

( اسم ) مونث مطوی .
تانیث مطوی جمع مطویات

پیشنهاد کاربران

پیچیده شده ، تا شده|
"و هو یخرج بها من الجلسة مطویة کما دخل بها"
یومیات نائب فی الاریاف، لتوفیق الحکیم، ص53