لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - جمع کرده شده گرد آورده ۲ - حرفی که حرکت ضمه ( پیش ) دارد . ۳ - کلمه ای که حرف آخر آن ضمه ( پیش ) دارد .
فرهنگ معین
فرهنگ عمید
۲. [نحو] کلمه ای که حرکت ضمه داشته باشد، ضمه دار.
پیشنهاد کاربران
"چون رسولان را بر مراد بازگردانیده شود، با ایشان باید که رسولان آن جانب محروس مضموم گردند که تا چون به حضرت ما رسند، ما نیز آنچه شرط دوستی و یگانگی است، چنانکه التماس کرده آید، به جای آریم باذن الله عزّوجل. "
تاریخ بیهقی، مجلّد ششم
تاریخ بیهقی، مجلّد ششم
مضموم گردد:افزوده شود. ( کلیه و دمنه )
در زبان عربی به "حرفی"که ضمه دارد . مضموم می گویند :
در کلمه ی "مخا طبه " حرف م👉 مضموم هست . چون ضمه دارد .
در کلمه ی "مخا طبه " حرف م👉 مضموم هست . چون ضمه دارد .