مصاید

لغت نامه دهخدا

مصاید. [ م َ ی ِ ] ( ع اِ ) مصائد. ج ِ مصید. آلت های صیدجانوران. دام : حسن صباح مصاید مکاید بگسترد. ( تاریخ جهانگشای جوینی ). و رجوع به مصائد شود.

( اسم ) جمع مصیده : ۱ - آنچه بدان شکار کنند دامها . ۲ - شکارگاهها .

(مَ یِ ) [ ع . مصائد ] (اِ. ) جِ مصید و مصیدة ، دام ها.

دام ها، تله ها.

"و عمرت بقطع من الجبن العتیق مصاید الفیران الثلاث"
چند تکه پنیر پس مانده در سه تله موش قرار دادم
یومیات نائب فب الاریاف، توفیق الحکیم ص٩