مشک بیزی. [ م ُ / م ِ ] ( حامص مرکب ) مشک افشانی و عطرپاشی. مشک بیختن و خوشبوی ساختن چیزی را : ز سنبل کرد بر گل مشک بیزی ز نرگس برسمن سیماب ریزی.
نظامی.
فرهنگ فارسی
مشک افشانی و عطر پاشی .
پیشنهاد کاربران
عطر افشانی مشک افشانی باد دم او به مشک بیزی اخضر شجر و شکوفه ریزی ✏ جامی لیلی به دو زلف و مشک بیزی مجنون به دوچشم اشک ریزی ✏ جامی بنفشه هر نفس در مشک ریزی صبا هر جا شده در مشک بیزی ✏ وحشی بافقی