مُرنجانِش دادن = مُرنجانیدن
در زبانِ پارسیِ میانه نیز داشته ایم : "مُرنجینیشن داتَن" و " مُرنجینیتَن"
( مُرنجانِش دادن = مُرنجانیدن ) به معنایِ " کُشتن، مرگانیدن، نیست و نابود کردن، تباهانیدن، ویران کردن، تخریب کردن، آسیب زدن و خراب کردن".
... [مشاهده متن کامل]
"مرنجینیتن" از ریشه یِ اوستاییِ " marəng/marənk/marək" می باشد که این ریشه در اوستا دارایِ بُن کُنونیِ " mərənča" نیز بوده است.
درباره یِ دگرگونیِ آواییِ "ur/ - ərə/ - arə/ - ar - " به زیرواژه یِ "بررسی اواشناختی زبانهای باستانی ایرانی" ( پیامِ شماره یِ 3 ) در همین تارنما بنگرید.
در زبانِ پارسیِ میانه نیز داشته ایم : "مُرنجینیشن داتَن" و " مُرنجینیتَن"
( مُرنجانِش دادن = مُرنجانیدن ) به معنایِ " کُشتن، مرگانیدن، نیست و نابود کردن، تباهانیدن، ویران کردن، تخریب کردن، آسیب زدن و خراب کردن".
... [مشاهده متن کامل]
"مرنجینیتن" از ریشه یِ اوستاییِ " marəng/marənk/marək" می باشد که این ریشه در اوستا دارایِ بُن کُنونیِ " mərənča" نیز بوده است.
درباره یِ دگرگونیِ آواییِ "ur/ - ərə/ - arə/ - ar - " به زیرواژه یِ "بررسی اواشناختی زبانهای باستانی ایرانی" ( پیامِ شماره یِ 3 ) در همین تارنما بنگرید.