مرحاض
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
پیشنهاد کاربران
مرحاض. [ م ِ ] ( ع اِ ) جای دست و روی شستن. ( منتهی الارب ) . مرحضة. ( متن اللغة ) . آنجا که خود را بشویند. ( مهذب الاسماء ) . مغتسل. ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ) . آبخانه. دست شوئی. روشوئی. ج ، مراحیض. || جای پلیدی انداختن. ( منتهی الارب ) . خلا. مرحضة. ( متن اللغة ) . مستراح. موضعالعذرة. ( از اقرب الموارد ) . مبال. ج ، مراحیض. || جامه کوب. ( منتهی الارب ) . چوب جامه شوی. ( مهذب الاسماء ) . چوبی که جامه را بدان کوبند. ( فرهنگ خطی ) . چوبی که جامه را هنگام شستشو با آن می کوبند. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ) . ج ، مراحیض.
... [مشاهده متن کامل]
منبع. لغت نامه دهخدا
... [مشاهده متن کامل]
منبع. لغت نامه دهخدا