محقد
لغت نامه دهخدا
محقد. [ م ُ ق ِ ] ( ع ص ) کسی که کینه می آورد و سبب میشود کینه را. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). به کینه آورنده. || آن که بعد جستن از معدن چیزی نیابد. ( آنندراج ). آن که در معدن تفحص کرده چیزی نیافته است. ( از منتهی الارب ).
پیشنهاد کاربران
پیشنهادی ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید