متحیر شدن

بدایندان. بدفرجامان. بدباشان. ناخوشان. ناخوشابندگان. ماتزدگان. ماندگان. چکارکنان. ناچکارکنان. پادرهوایان. سر به گلان":متحیران.

برهشدگان. واسامدگان. آمد آمدان. نیامدنیامدگان. مگر خدایان. یا خدایان. بیخدایان. آسمانجلان. هیچخدانداران. سفره خالیان. جیب خالیان. آس و پاسان":متحیران.

عماره مروزی.
چو ارجاسب دید آن چنان خیره شد
که روز سپیدش همی تیره شد.
فردوسی.
هرکه از دور بدو درنگرد خیره شود
گوید اینصورت و این طلعت شاهانه نگر.
فرخی.
خاطرت رنگ نگیرد نه سرت خیره شود
گر بگیرد دل هشیار تو ازگیتی پند.
ناصرخسرو.
ای خفته همه عمر و شده خیره و مدهوش
وز عمر جهان بهره خود کرده فراموش.
ناصرخسرو.
و مسترشد از سرای خلافت بیرون آمد. . . و عید اضحی نماز کرد و خطبه کرد و جهان را چشم و دل خیره شد از فّر نبوت و شکوه و هیبت او. ( مجمل التواریخ و القصص ) . افسون بخواند تا در باز شد. . . و مردمان خیره شدند که آن عادت نبود. ( مجمل التواریخ والقصص ) .
در ایشان خیره شد هر کس که می تاخت
که خسرو را ز شیرین بازنشناخت.
نظامی.
در میان فتنه و شور افکنم
کاهنان خیره شوند اندر فنم.
مولوی.
حقایق شناسی بر این خیره شد
سر وقت صافی بر او تیره شد.
سعدی.
باران چون ستاره ام از دیده ها بریخت
رویی که صبح خیره شود در صباحتش.
سعدی.