مبوء

پیشنهاد کاربران

وَ وَعَدْتَهُ أَنْ تُظْهِرَ دِینَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ وَ ذَلِکَ بَعْدَ أَنْ بَوَّئْتَهُ مُبَوَّءَ صِدْقٍ مِنْ أَهْلِهِ ( فرازی از دعای ندبه )
و به او وعده دادی که دینش را بر همه دینها پیروز گردانی گرچه مشرکان را خوش نیاید، و این کار پس از آن بود که در جایگاه راستی از اهلش جایش دادی،
...
[مشاهده متن کامل]

برنامه کاربردی پاسخگو:
برای فهم بهتر این بخش باید توجه داشت که مقصود از ضمیر در "بوءته" به چه کسی بر می گردد.
سه احتمال درباره اینکه ضمیر "هُ"در "بَوَّأْتَهُ مُبَوَّأَ صِدْقٍ مِنْ أَهْلِهِ" به چه برمی گردد می توان مطرح کرد
۱ ) دین
در این احتمال، معنای جمله چنین است: خدا دین پیامبر را در جایگاه راستینش قرار می دهد؛ جایگاهی ثابت، استوار و شایسته که حق آن دین است. سپس وعده می دهد که همین دین بر همه آیین ها غلبه یابد.
۲ ) بازگشت ضمیر به "پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله"
طبق این احتمال، مراد این است که خدا پیامبر را در مقام واقعی اش نزد خاندان و امت خود جای می دهد؛ یعنی تثبیت رسالت، شأن و موقعیت الهی او. پس از این استقرار حقیقی، وعده ظهور کامل دین او محقق می شود.
۳ ) بازگشت ضمیر به "وصیّ و امام"
در این تفسیر، خدا جانشین پیامبر را در جایگاه شایسته اش — جایگاه امامت از خاندان پیامبر — مستقر می سازد. این استقرار مقدمه ی تحقق وعده ی نهایی یعنی آشکارشدن دین حق در سراسر جهان است. که مقصود امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است و پس از ظهور و تلاشهای حضرت و یارانشان این امر محقق می شود.