مبرر
لغت نامه دهخدا
مبرر.[ م ُ ب َرْ رَ ] ( ع ص ) حق داده شده. ( ناظم الاطباء ).
پیشنهاد کاربران
لیس له سَبَبٌ مَعْقول أو مَشْروع، لا شَیْ ءَ یُسوِّغه و یُجوِّزه: �حَذَرٌ لا مُبرِّرَ له�، �تَدْبیرٌ لا مُبرِّرَ له� ( المنجد فی اللغة العربیة المعاصرة , ص80 )
لا مُبَرِّرَ لَهُ
دلیل یا جوازى ندارد. ( فرهنگ ابجدی , ص775 )
دلیل یا جوازى ندارد. ( فرهنگ ابجدی , ص775 )
توجیه، توجیه کننده؛ عذر. ( فرهنگ معاصر عربی - فارسی , ص32 )
المُبرِّر
دلیل و علت ( فرهنگ ابجدی , ص775 )
دلیل و علت ( فرهنگ ابجدی , ص775 )
"یفکر فیما آل الیه حاله بلا مبرر ولا جریرة"
یومیات نائب فی الاریاف، توفیق الحکیم ص ٧٣
یومیات نائب فی الاریاف، توفیق الحکیم ص ٧٣