لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
پیشنهاد کاربران
منبع. عکس فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی دکتر محمد حسن دوست
واژه ی مالیدنی از ریشه ی واژه ی مالیدن فارسی هست.
واژهٔ �مال� در عربی از ریشه ای کاملاً متفاوت ( م - ی - ل ) است و هیچ پیوندی با ریشه ایرانی ندارد. پایین توضیح دادم
... [مشاهده متن کامل]
👇👇👇👇👇👇👇👇👇
ریشه شناسی واژه �مال� در زبان های ایرانی ( فارسی، اوستایی، سانسکریت )
معنا و تطوّر:
اوستایی: marezaiti → �ساییدن، مالیدن، پاک کردن�
سانسکریت: mṛj / marj / maršti → �ساییدن، پاک کردن، مالیدن�
پهلوی ( فارسی میانه ) : māl - → �مالیدن، کشیدن�
فارسی نو: مصدر �مالیدن� و مشتقاتش: �مال�، �مالی�، �مالش� و. . .
ریشه هندواروپایی:
*mel - / *mle - → به معنای ساییدن، مالیدن، نرم کردن
از این ریشه در زبان های هندواروپایی واژه هایی مانند انگلیسی mild، آلمانی malmen و لاتینی molere ( آسیاب کردن ) نیز آمده اند.
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
واژه �مال� در عربی
ریشه ثلاثی: م - ی - ل ( مالَ، یَمیلُ )
معنی پایه: �خم شدن، متمایل شدن، گرایش یافتن�
توسعه معنایی: �چیزی که انسان به آن میل دارد → دارایی، مال�
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
لینک کتاب فرهنگ واژه های اوستا
قرار می می دهم چون واژه درش دوستان می تواند بررسی کنید و ببینید
زبان های ترکی�در چند مرحله بر�زبان فارسی�تأثیر گذاشته است. نخستین تأثیر زبان ترکی بر پارسی، در زمان حضور سربازان تُرک در ارتش�سامانیان�روی داد. پس از آن، در زمان فرمان روایی�غزنویان، �سلجوقیان�و پس از�حملهٔ مغول، تعداد بیشتری�وام واژهٔ�ترکی به زبان فارسی راه یافت؛ اما بیشترین راه یابی واژه های ترکی به زبان فارسی در زمان فرمانروایی�صفویان، که ترکمانان�قزلباش�در تأسیس آن نقش اساسی داشتند، و�قاجاریان�بر ایران بود.
• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹
واژه ی مالیدنی از ریشه ی واژه ی مالیدن فارسی هست.
واژهٔ �مال� در عربی از ریشه ای کاملاً متفاوت ( م - ی - ل ) است و هیچ پیوندی با ریشه ایرانی ندارد. پایین توضیح دادم
... [مشاهده متن کامل]
👇👇👇👇👇👇👇👇👇
ریشه شناسی واژه �مال� در زبان های ایرانی ( فارسی، اوستایی، سانسکریت )
معنا و تطوّر:
اوستایی: marezaiti → �ساییدن، مالیدن، پاک کردن�
سانسکریت: mṛj / marj / maršti → �ساییدن، پاک کردن، مالیدن�
پهلوی ( فارسی میانه ) : māl - → �مالیدن، کشیدن�
فارسی نو: مصدر �مالیدن� و مشتقاتش: �مال�، �مالی�، �مالش� و. . .
ریشه هندواروپایی:
*mel - / *mle - → به معنای ساییدن، مالیدن، نرم کردن
از این ریشه در زبان های هندواروپایی واژه هایی مانند انگلیسی mild، آلمانی malmen و لاتینی molere ( آسیاب کردن ) نیز آمده اند.
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
واژه �مال� در عربی
ریشه ثلاثی: م - ی - ل ( مالَ، یَمیلُ )
معنی پایه: �خم شدن، متمایل شدن، گرایش یافتن�
توسعه معنایی: �چیزی که انسان به آن میل دارد → دارایی، مال�
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
لینک کتاب فرهنگ واژه های اوستا
قرار می می دهم چون واژه درش دوستان می تواند بررسی کنید و ببینید
زبان های ترکی�در چند مرحله بر�زبان فارسی�تأثیر گذاشته است. نخستین تأثیر زبان ترکی بر پارسی، در زمان حضور سربازان تُرک در ارتش�سامانیان�روی داد. پس از آن، در زمان فرمان روایی�غزنویان، �سلجوقیان�و پس از�حملهٔ مغول، تعداد بیشتری�وام واژهٔ�ترکی به زبان فارسی راه یافت؛ اما بیشترین راه یابی واژه های ترکی به زبان فارسی در زمان فرمانروایی�صفویان، که ترکمانان�قزلباش�در تأسیس آن نقش اساسی داشتند، و�قاجاریان�بر ایران بود.
• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹
