مال ول کن maalvelkon[[قید/اسم مرکب]. در گویش گوغر به دورهٔ چرای آزاد دام گویند که بازهٔ زمانی اش اواخر فصل پاییز ( پس از جمع آوری و برداشت کامل محصولات از مزارع، باغ ها ) که در آن، قرقِ زمین ها برداشته می شود و روستاییان و دامداران می توانند گوسفندان و دام های اهلی خود را آزادانه در صحرا، مزارعِ درو شده و باغ ها برای چرا رها کنند .
... [مشاهده متن کامل]
نمونه را گویند �هنو مال ول کن نشده که ای لِل تِرتِن گله رِ می ریزه تو صحرا مردم �یعنی هنوز زمان چرای آزاد گوسفندان در همه باغ ها ومزارع نشده که این چوپان ریز نقش ( شبیه جوجه پرنده ترتن ) گله اش را در صحرای قرق مردم برای چرا می آورد.
شاهد شعری از شاعر طنز پرداز عصر قاجار ، سهراب خان گوغری
مگر مال ول کن شداین خطِ سبزِ لبت؟
که بادِ صبا می نهد صبح لب بر لبت!
نه دیوار مانده به باغ و نه مرزی به دشت
که افتاده بیداردل در هوایِ شبت
زِ جُورِ رقیبان و گرگانِ صحرا چه باک؟
که پنهان شدم خٓفًِ کوه از غَم و از تبت
طبیبِ دلِ ما تویی، یک نگاهی فکن
که شاید شفا یابد این تشنه مکتبت!
... [مشاهده متن کامل]
نمونه را گویند �هنو مال ول کن نشده که ای لِل تِرتِن گله رِ می ریزه تو صحرا مردم �یعنی هنوز زمان چرای آزاد گوسفندان در همه باغ ها ومزارع نشده که این چوپان ریز نقش ( شبیه جوجه پرنده ترتن ) گله اش را در صحرای قرق مردم برای چرا می آورد.
شاهد شعری از شاعر طنز پرداز عصر قاجار ، سهراب خان گوغری
مگر مال ول کن شداین خطِ سبزِ لبت؟
که بادِ صبا می نهد صبح لب بر لبت!
نه دیوار مانده به باغ و نه مرزی به دشت
که افتاده بیداردل در هوایِ شبت
زِ جُورِ رقیبان و گرگانِ صحرا چه باک؟
که پنهان شدم خٓفًِ کوه از غَم و از تبت
طبیبِ دلِ ما تویی، یک نگاهی فکن
که شاید شفا یابد این تشنه مکتبت!