لولی

تهران را کرفتند"
کتاب زندکى طوفانى خاطرات سبختیاریها قشون کشیدند آمدند طهران بدون مشور
تید حسن تقى زاده صفحه ٣٣٣ ، ٣٣٣
�الواره جمع ملر� بهضم لام وسکون راء مخففه است وجماعت صحرانشین کوه کرد قارسى زبان را دلر� کویند و �لر� دو مملکت فارس بر دوقم است: یکى لر ممستى که شرح حال آنها بیانه ودیکرى لرکوه کیلوبهکه بر ٣ ایل قسمت شدواند ومردم هر طایقه مانئد مردمان دشقان جز کلانتر وبزرک خود را نخواهند ودر الماعت دیکرى درنیا یند:اول: ایل الاجرى است وآنها را ازجندین طایفه ترک وتاجیک ولر انتخاب کرده، همه را أقاجرى کوبند وشماره خانه هاى أنها در قدیم از سه جهاربنج هزار مى کلشت و اکنون تزدیک به٨٠٠ خانوار سى شوئد وبر جندین تیره قسمت شده، هریکى را ناسى علیحده است، مانند: افشارو بکدلى وتینکو وجامه بزرکى وجفتائى وداودى وشعرى وقرءبانحى وکشتیل ولرزبان وتمامى آفاجرى در تابستان وزمستان از اکناف حومه بهبهان که کرمسیرى سخت است بیرون تروند, در زمستان در جادرهاسیاء بیابانى توتف کنند ودر تابستان در کناره هاى رود خانه کردستان بهبهان رودخانه خیر آباد بهبهان، خانه ها را ازشاخ وبرک بید ساخته، منزل نمایند ومال دیوان خودرا ازمواشى کاو وکوسفند وکاومیش دهند ودر کنارة ماهور و تلال حومه، زراعت دیمى نمایند وجون تصرفى دردهات حومه بهبهان ندارند ناحیه را به اسم ایل آقاجرى نکفته اند.
دویم: ازسه ابل، الوارکوه کیلوبه را ایل باوى کویتد، اصل آنها از عرب باوى اهواز استکه بهناحیه �باشت� وناحیة � کوسره، کوه لیلویه امده، این دو ناحیه را تصاعب تموده هر دورا ناحیه باوى کویتد وشماره غانه هاى باوى که صحرانشیند از ٥٠٠ , بکذرد و در زمستان در جادرهاى سیاه ودر تابستان در خانه هاى خاشاکى در بیابانها توتف کند وبر مندین تیره قسمت شدهائد مانتد: تیره على شاهى وکشین وموسائى وبرافتابى وقلعداى که آنرا �عمله� نیز کویند وزبان ابن تیرمها عمه ماتند زبان سایر الوار باشد وأنجه ازبوسى قدیم تاحله باشت کوم وکومره باقر. ماندمائد در دهات ابن ناحیه که شرح آنها بیاید توتف دارند
.

شهرهای تورک نشین بهترین امنیت و فرهنگ دارا هستند! حال با خودتان مقایسه کنید؟؟؟؟ در ایران و چهان پارچه تورک و برند های تورک مطرح ترن! تاریخ باستانی تورک و زبان تورکی که از غنای زیادی برخوردار است اما نصف شما سیدسادات و هنوز نمیدانید از عیلام هستید یا کاسی یا پارس یا لولوبی قدیم هم برخی از شما میگفتند فارس عرب کورد هستند!
تاونلی سفیر انکلیس:"بختیارى ها محکم
در دستان ما هستند
١٣م، کشف تلبیس، اسناد محرمانه انکلیس، صفحه ٣٩والتر تاونلى سفیر انکلیس ٢٣ مارس ١
٩
هنرى لا یارد انکلیسى"لایارد انکلیسى که از بختیاری
یران زن بختیاری خود رابا
الاغ معاوضه کرد
دکتر محمود کتهازن کرفته بود قبل از رفتن از
ایرایى، کتاب فراماسونرى در ایران، صفحه ١٣٩

ده ٢٢
والتر تاونلی، سTimes والنتاین جیرول
" .
نظر به تنفر قدیمى که بختیاریها به حکومت ایران دارند، وتا امروز عادت کردند امیدهاى خودشان رابر روى اصل حمایت انکلیس قرار دهند، جون که انکلیسى ها یکانه خارجیانى هستندکه رابطه دوستانه با
بختیارى ها دارند "
رحیم نامور. �برخى ملاحظات بیرامون تاریخ انقلاب مشروطیت� صف
حفیر انکلیس
"خوانین بختیارى به ما قول
ایران، حکم کند که آنها بر ضد روس و انکلیس بجنکند،
انها اطلاعت نکنند"
کتاب ک
داده اند، در صورتى که دول
تشف تلبیس، اسناد محرمانه انکلیس، صفحه ء٩، جاب برلین

اما شما الوار هر کجا باشید آنجا پر از فساد فحشا دزدی است و بیفرهنگی
و یک ایران لورها را بیفرهنگ و متوهم میدانند!
همین قاجار قرن ها با روس و انگلیس جنگید

اولین تیم ملی فوتبال در مسجد سلیمان ساخته شد
شما ترک های همجنس باز قاجاری چه کردید؟
نشستید سر سفره اخوندا، قران خوانی روزه داری، زن بازی همجنس بازی و. . .
چه کشف کردید؟۲ درصد دانشمندان فیزیک وریاضیات جهان گچسارانی هستند
بزرگترین ریاضی دان دنیا بچه مسجد سلیمانه
و. . . .
اولین ماشین گازی توسط یک بختیاری ساخته شد. . . .
ای لرهای عزیز این مواردی که حقیر نام برده خیلی خیلی شندر غازه اینارو یه خاطر بسپارید و غرور ملی خودتون رو حفظ کنید.
تربیت نسل های ایرانی بر عهده ی شماست. . . . .
شما ترکا بابالفرض۲۰۰میلیون جمعیت دقیقا به چه دستاورد هایی رسیدید؟؟؟؟؟؟؟؟

تفاسیر دیگه ش در کنابع های دیگه:
معنی �فغان! کاین لولیان شوخ شیرین کار شهرآشوب / چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را�
در این بیت، شاعر با آهی از سر دلدادگی، از لولیانی می گوید که شوخ و بازیگرند، با رفتار شیرین و دلبری آشوب گر. �لولی� اشاره به زنان نوازنده و رقاص کوچه بازاری دارد، اما در شعر حافظ، نماد زنان آزاد، بی قید، و زیباست که دل از عاشق می برند.
این �لولیانِ شهرآشوب�، صبر را از دل حافظ ربوده اند، آن چنان که �ترکان� بر سر سفرهٔ غارت ( یغما ) می ریختند. قیاس بین غارتگران و این معشوقان، طنزآمیز اما پرمعناست: معشوق، دل را نه از روی دشمنی، که با ناز و شیرینی می برد.
این بیت هم تصویری است از بی تابی عاشق، و هم طعنه ای به عرف و نظم رسمی که با چنین آشوب هایی سازگار نیست. حافظ، دل باختگی را غارتی عاشقانه می داند، که هم زیباست و هم بی چاره کننده.

پیشکش کوچک است.
سمرقند و بخارا دو شهر مجاور هستند که در آن زمان بزرگ ترین شهرهای سغد بودند. اولی مرکز سیاسی و دومی مرکز دینی به شمار می رفت. اینکه به خال هندو می بخشد و نه به خود او، به دلیل مبالغه در احترام بوده است، یعنی ارزش معشوق بسیار بالاتر از این هاست و این همه ی
ک لولی را علامه دهخدا همان �کولی� معنا کرده است. حافظ با بیت �دلم رمیده لولی وشی ست شورانگیز / دروغ وعده و قتال وضع و رنگ آمیز� در غزل با مطلع �دلم رمیده لولی وشیست شورانگیز� از لولیان یاد می کند.
فغان = مخفف افغان است به معنی فریا ، فریاد استمداد . لولیان = جمع لولی است . طایفه ای از عجم است که عموما سیاه چشم و ابرو و سیه چرده می باشند و سازندگی و نوازندگی از خصایص اکثر این قوم است . شوخ = در اینجا به معنای خون گرم و خوش آیند و شیرین کار آمده است . شهرآشوب = کسی که در شهر غوغا بر پا کند . خوان یغما = سفره طعام است که در اعیاد و مهمانی های بزرگ برای یغما گسترده می شود ]
در این شعر، ما با حافظی روبه رو هستیم که هم از زیبایی سخن می گوید، هم از شور عشق، هم از لولیان شورآفرین، هم از تلخیِ وصال ناپذیر، و هم از بی اعتمادی به حکمت رسمی. زبان شعر، ساده و شورانگیز است، اما در لایه های پنهان خود، طعنه های تاریخی و اجتماعی بسیاری را نیز در دل دارد. شعر، با طنزی ظریف و بازی های کلامی، ما را از خیابان های شیراز تا اسرار کهن می برد. در ادامه، به سراغ بیت به بیت شعر می رویم تا معنا، استعاره، و ژرفای هر مصرع را با هم بازگشاییم.

ر.
در نشریه آکادمیک Journal Of The American Oriental Society جلد ۴۵ صفحه ۲۳۸ که توسط مشهورترین هند شناس و متخصص زبان سانسکریت و پروفسور زبان سانسکریت در دانشگاه پنسیلوانیای آمریکا William Norman Brown نوشته شده در توضیح تلفظ لغات و واژگونی واژه ها در زبان لوری چنین مینویسد :
It is well known that the Persians, prounance "L" as "r" turning "Lulli" into "#Luri - #istan"
.
این امر کاملا معروف است که فارسیان در تلفظ خود "ل" را به
"" مبدل میکنند، که [مثلا] موجب برگردان "لولی" به "لوری - ستان" ( لورستان ) شده

لور : سرودگوی و گدای کوچه ها. نام طایفه ای است که ایشان را کاولی ( کابلی ) میگویند ( برهان )
.
منسوب به طایفه ٔ لور در هند . ایشان را کاوولی گویند و در ایران الف را حذف کنند و کولی یا لوطی گویند و شعرا در اشعار لوری و لولی یا لوطی گفته اند. گویند شاپور هنگام بستن بند شوشتر چند هزار تن از این طایفه از کابل احضار کرد و به خوزستان ( منگره اندیمشک ) آورد ۞ . روز مردان ایشان عملگی کردندی و شب زنان ایشان کمک به کار آب به رقاصی و هم بستری مردم به سر بردندی.
به همان احوال رفتار می کرده و معنی لوری ، بی شرم و بی حیاست . ( انجمن آرا )
.
لور : بی حیا ، بی شرم ( از برهان )
.
از آن لوریان برگزین ده سوار نر و ماده بر زخم بربط سوار. ( فردوسی )
.
همانگاه شنگل گزین کرد زود ز لوری کجا شاه فرموده بود. ( فردوسی )
.
کنون لوری از پاک گفتار اوی همی گردد اندر جهان چاره جوی ( فردوسی )
.
به هر یک یکی داد گاو و خری ز لوری