لغت نامه دهخدا
لهنه. [ ل َ ن َ / ن ِ ] ( ص ) ابله. احمق. نادان. ( از برهان ). گول. همان لهبله است. ( انجمن آرا ). || ( اِ ) سنگ. ( برهان ). حجر.
لهنه. [ ل ُ ن ِ ] ( اِخ ) نام دهی جزء دهستان طارم بالا بخش سیردان شهرستان زنجان واقع در 33هزارگزی شمال باختری سیردان و نه هزارگزی راه عمومی طارم. کوهستانی و سردسیر. دارای 154 تن سکنه. آب آن از فاضلاب رود زرده. محصول آنجا غلات ، فندق و گردو. شغل اهالی زراعت و راه آن مالروو صعب العبور است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 2 ).
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱- طعام اندک که پیش مهمان نهند تا بدان مشغول شود پیش از غذای اصلی . ۲- نهاری نیم چاشت ناشتاشکن : بامداد طعامی بسازم و شش هفت کس را از آن لهنه ای حاصل آید . یا لهن. جان گزا ( ی ) . سنگی است همچون سیماب که قدما می گفتند هر کس آن سنگ را ببیند بخندد حجرالضحک .
نام دهی جزئ دهستان طارم بالا بخش سیران شهرستان زنجان واقع در ۳۳ هزار گزی شمال باختری سیردان و نه هزار گزی راه عمومی طارم .
فرهنگ معین
( ~ . ) (اِ. ) سنگ ، حجر.
(لُ نِ ) (ص . ) ابله ، احمق ، نادان .
فرهنگ عمید
۲. بی ادب.
۳. (اسم ) [قدیمی] سنگ.
۱. غذای مختصر که با آن سرگرم شوند پیش از غذای اصلی.
۲. ارمغانی که مسافر بیاورد، سوغات.
۳. آنچه به شخصی که از سفر آمده هدیه کنند.
دانشنامه عمومی
لهنه (طارم). لهنه روستایی در دهستان گیلوان، در بخش مرکزی شهرستان طارم استان زنجان ایران است. در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر در ۸ خانوار بوده است.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفwiki: لهنه (طارم)
پیشنهاد کاربران
لُهنِه: سنگ، پاره سنگی که بتوان با یک دست یا دو دست بلند کرد.
لُهنِه: دِسر، پیش غذا
لُهنِه: دِسر، پیش غذا