لفف
لغت نامه دهخدا
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۳(بار)
لف به معنی پیچیدن و جمع کردن است «لَفَّهُ لَفّاً: ضَمَّهُ وَ جَمَعَهُ» لفیف پیچیده به هم و جمع شده در روی هم . ظاهراً مراد از لفیف جمع شده است یعنی چون وعده آخرت آید شما را مختلط و مجتمع آوریم بدان با خوبان، ستمگران با ستم کشان با هم آیند تا میانشان به حق داوری شود. . تا با آن دانه و روئیدنی و باغات انبوه و در هم فرو رفته برویانیم. . ساق میت به ساقش پیچیده شد آنروز، روز سوق شدن به سوی پروردگار است چون روح به حلقوم رسید ساقها در آن حال مرده و به هم چسبیده است رجوع شود به «ساق» تا معنی آیه روشن شود.
لف به معنی پیچیدن و جمع کردن است «لَفَّهُ لَفّاً: ضَمَّهُ وَ جَمَعَهُ» لفیف پیچیده به هم و جمع شده در روی هم . ظاهراً مراد از لفیف جمع شده است یعنی چون وعده آخرت آید شما را مختلط و مجتمع آوریم بدان با خوبان، ستمگران با ستم کشان با هم آیند تا میانشان به حق داوری شود. . تا با آن دانه و روئیدنی و باغات انبوه و در هم فرو رفته برویانیم. . ساق میت به ساقش پیچیده شد آنروز، روز سوق شدن به سوی پروردگار است چون روح به حلقوم رسید ساقها در آن حال مرده و به هم چسبیده است رجوع شود به «ساق» تا معنی آیه روشن شود.
wikialkb: ریشه_لفف
پیشنهاد کاربران
کلمه لفیف در لغت به معنی پیچیده شده یا به هم پیوسته است. ( ریشه ی کلمه ی لَفِیف:لفف ) لفیف هم خانواده کلمه ی لفافه است می گویند چرا در لفافه صحبت می کنی، لفافه ( Lafāfe ) در زبان فارسی به معنی پوشش، روکش، بسته بندی، یا پارچه ای است که چیزی را در آن می پیچند. این کلمه همچنین به معنای پوشیده و غیرمستقیم سخن گفتن به کار می رود، که در آن بخشی از منظور اصلی بیان نمی شود تا مخاطب به سختی متوجه شود. وقتی در گفتار از لفافه استفاده می شود، به این معنی است که گوینده به طور مستقیم و صریح صحبت نمی کند، بلکه منظورش را به صورت غیرمستقیم، پوشیده و پیچیده بیان می کند تا رمزگشایی آن برای مخاطب دشوارتر باشد. اصل معنای لفافه در ریشه ل ف ف به پیچیدن و جمع کردن اشاره دارد.
... [مشاهده متن کامل]
در ضمن، به فعلی که دو حرف اصلی آن از حروف عله باشد، فعل لفیف می گویند،
چرا لفیف؟
این نام گذاری به دلیل ترکیب شدن دو حرف عله در ریشه فعل است، چه کنار هم ( مقرون ) و چه با فاصله ی حرف صحیح ( مفروق )
لفیف مقرون:
در این نوع، دو حرف عله کنار هم قرار می گیرند، مانند روى که حرف های واو و یای عله آن کنار هم هستند.
لفیف مفروق:
در این نوع، دو حرف عله از یکدیگر جدا هستند، به عنوان مثال وَقی که حرف های واو و یای عله آن از هم جدا هستند.
... [مشاهده متن کامل]
در ضمن، به فعلی که دو حرف اصلی آن از حروف عله باشد، فعل لفیف می گویند،
چرا لفیف؟
این نام گذاری به دلیل ترکیب شدن دو حرف عله در ریشه فعل است، چه کنار هم ( مقرون ) و چه با فاصله ی حرف صحیح ( مفروق )
لفیف مقرون:
در این نوع، دو حرف عله کنار هم قرار می گیرند، مانند روى که حرف های واو و یای عله آن کنار هم هستند.
لفیف مفروق:
در این نوع، دو حرف عله از یکدیگر جدا هستند، به عنوان مثال وَقی که حرف های واو و یای عله آن از هم جدا هستند.