لرگ

لَرک، درخت لرگ، لارک یا کُهُل ( نام علمی: Pterocarya fraxinifolia ) درختی است از تیره گردوییان از سرده لرگ که در جنگل های کرانه دریای مازندران موجود است نام های دیگر آن موتال ( در آستارا ) ، متول ( در گرگانرود ) ؛ مولول ( در شفارود ) ، کوچ و کوچی ( در اطراف رشت و رودبار و فومن و درفک ) ، کهل ( کُهال ) ( در دیلمان و لاهیجان و شهسوار ( تنکابن ) ) سیاه کهل ( در رامسر ) و ترکان قره قوز و یالان قوز گویند و در مینودشت قزقره خوانده می شود. این درخت در نواحی مرطوب دریای خزر تا حدود هزار گز ارتفاع و در جنگل های نو و در سواحل آستارا تا مینودشت دیده می شود. و برای کاغذسازی مفید است. ( گاابا ) ( جنگل شناسی ساعی ج ۱ ص ۱۸۶ )
لَرگ ( Pterocarya fraxinifolia ) گونه ای درخت از خانواده گردوییان می باشد. این درخت بومی منطقه قفقاز: ارمنستان، آذربایجان، گرجستان، ایران، روسیه، اوکراین و ترکیه است و در سال ۱۷۸۴ در فرانسه و پس از سال ۱۸۰۰ در بریتانیا معرفی شد. لرگ از درختان بومی ایران است.

لرگ (سرده). لرگ ( نام علمی: Pterocarya ) نام یک سرده از تیره گردوییان است. گردو لرگ ( Pterocarya ) در نقاط مختلف ایران به نام هایی نظیر موتال ( در آستارا ) ، ملال ( در طالش ) کوچی ( در رشت و رودبار ) ، کهل ( در تنکابن رامسر ) ، لرگ یا لارگ ( در نور ، کجور ، مازندران و گرگان ) شناخته می شود. لرگ درختی مرتفع است که ارتفاع آن به 30 متر می رسد و در جنگل های حوضه آبخیز حتی تا 40 متر نیز اندازه گیری شده است[ ۱] .
غالبا ساقه های لرگ به چند شاخه اصلی تقسیم می شود و بسته به محیط دارای تاج بسیار گسترده ای است. پوست درخت عمیق و شیار دار است و این شیاره ها طولانی است. برگ ها به طول 20 تا 45 سانتی متر می باشد و محور برگ دارای مقطع دایره ای است. برگچه ها به تعداد 25 تا 11 عدد و به صورت دندانه دار است. برگ ها بدون کرک و بدون گوشوارک هستند و فقط کرکهای ستاره ای در محور وطول زیر رگبرگ میانی وجود دارند [ ۱] . .
درختان لرگ همه ساله میوه فراوان می دهند و میوه ها در پاییز می رسند. میوه ها سفت و دیسکی و در حاشیه بال دارند و بر روی محوری به طول 20 تا 45 سانتی متر قرار دارند [ ۱] . .
این گونه نیاز به خاک مرطوب دارد و کنار رودخانه ها و خط القعر ها که رطوبت خاک زیاد است رویش می کند[ ۱] .