قهندز

لغت نامه دهخدا

قهندز. [ ق َ هََ دَ / ق ُ هََ دَ ] ( معرب ، اِ ) در اصل معرب کهن دژ بمعنی قلعه باستانی است و اینک به قلعه های تکی که در شهرهای غیرمشهور هست اطلاق میگردد، مانند قهندز سمرقند، قهندز بخاری ، قهندز بلخ ، قهندز مرو و قهندز نیشابور. گروهی از محدثان ببرخی از این قلعه ها منسوبند. ( از معجم البلدان ). چهار موضعند و این کلمه معرب است ، زیرا در کلام عرب دال و پس از آن بدون فاصله زاء نباشد. ( منتهی الارب ).

فرهنگ فارسی

نام عده ای از قلعه ها در قدیم از جمله پنج شهر خراسان ( سمرقند بخارا بلخ مرو و نیشابور ) قهندز داشته اند .
( اسم ) قلعه قدیمی ارک شهر : نماز خفتن بگزارده اریاق را از طارم بقهندز بردند .

فرهنگ معین

(قُ هَ دَ ) [ معر. ] (اِمر. ) کهن دژ، دژ قدیمی .

فرهنگ عمید

دژ کهن، قلعۀ کهن.

پیشنهاد کاربران

"�و چند روز که پیش امیر رضی شد و آمد، او را با چند تن از مقدّمان او فروگرفتند و ستوران و سلاح و تجمّل و آلت هرچه داشتند، غارت کردند و نماز شام بوعلی را با پانزده تن به قهندز بردند و بازداشتند در ماه جمادی الاخری سنه ست و ثمانین و ثلثمائه. "
تاریخ بیهقی، مجلّد ششم
گنگ دیز