قنص

لغت نامه دهخدا

قنص. [ ق َ ] ( ع مص ) شکار کردن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

قنص. [ ق َ ن َ ] ( ع اِ ) شکار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). مصید. ( اقرب الموارد ) ( محیط المحیط ).

قنص. [ ق ِ ] ( ع اِ ) بن و نژاد چیزی. ( منتهی الارب ). اصل. ( اقرب الموارد ).

"و فوق ذلک فلکم قنصنا من الفیران و مع ذالک لم تنقطع زیارتها"
یومیات نائب فی الاریاف، لتوفیق الحکیم، ص50