قند خون

دانشنامه عمومی

قند خون ( به انگلیسی: Blood Glucose Level ) ، اندازه گلوکز موجود در خون انسان یا حیوان است. بدن انسان قادر است تا از طریق عمل هومئوستازی میزان قند خون را کنترل کند.
یکای قند خون در استاندارد جهانی اندازه گیری، غلظت مولی است که به صورت میلی مول بر لیتر گزارش می شود و در ایالات متحده آمریکا با مقیاس جرمی که میلی گرم بر دسی لیتر است ارائه می گردد.
کاهش قند خون از استاندارد متعارف ( بسته به جنسیت و سن متفاوت است ) ، باعث بروز بیماری هیپوگلیسمی ( هایپوگلیسمی ) می گردد. افزایش قند خون از استاندارد متعارف نیز باعث بیماری هیپرگلیسمی ( هایپرگلیسمی ) می گردد که نوع حاد آن، دیابت نامیده می شود. . . .
قند خون ناشتای طبیعی برای یک فرد طبیعی غیر دیابتی در حدود ۷۰ تا ۱۰۰ میلی گرم در دسی لیتر است. . ( ۳/۹ تا ۵/۵ میلی مول بر لیتر )
مقادیر قند خون مطلوب برای افراد مبتلا به دیابت به شرح زیر می باشد:
• قند خون ناشتا: ۷۰ تا ۱۳۰ میلی گرم در دسی لیتر ( ۳/۹ تا ۷/۲ میلی مول بر لیتر )
• قند خون پس از وعده غذایی: کمتر از ۱۸۰ میلی گرم در دسی لیتر ( ۱۰ میلی مول بر لیتر )
• قند خون ۲ ساعت پس از صرف غذا: کمتر از ۱۴۰ میلی گرم در دسی لیتر ( ۷/۸ میلی مول بر لیتر )
• قند خون ۲ ساعت بعد از صرف غذا در فرد عادی باید کمتر از ۱۲۰ میلی گرم در دسی لیتر ( ۶/۶ میلی مول بر لیتر ) باشد، ولی هدف مطلوب در بیماران دیابتی این است که این قند خون به کمتر از ۱۴۰ میلی گرم در دسی لیتر برسد. ( ۷/۸ میلی مول بر لیتر )
مقادیر مطلوب مذکور ممکن است برای تمام افراد دیابتی مصداق نداشته باشد و ممکن است شرایط بالینی شما به گونه ای باشد که پزشک معالج محدودهٔ مطلوب قند خون را قدری متفاوت با مقادیر ذکر شده در نظر بگیرد؛ برای مثال افرادی که دچار افت قند خون ناآگاهانه می گردند ممکن است نیازمند یک قند خون بالاتر باشند.
در افراد دیابتی همان طور که میزان قند خون بالا می تواند مضر باشد، افت ناگهانی و مکرر قند خون نیز می تواند آثار نامطلوبی را به همراه داشته باشد؛ لذا در افرادی که با درمان مشخص افت مکرر قند خون را دارند، پزشک می تواند میزان قند خون بالاتری را در نظر بگیرد.
همان طور که ذکر شد افت قند خون یا هیپوگلیسمی یکی از عوارض بیماری دیابت است که در کنترل دیابت باید به آن توجه نمود. هیپوگلیسمی عبارت است از کاهش قند خون به کمتر از ۷۰ تا ۸۰ میلی گرم در دسی لیتر و علایم آن عبارتند از: افزایش ضربان قلب، سرگیجه، سنگینی سر، احساس گیجی و گنگی، لرزش، اضطراب، عرق کردن، خواب آلودگی، احساس ضعف و گرسنگی و اختلال در صحبت کردن.
عکس قند خون
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلف

پیشنهاد کاربران

باوجود فواید متعدد، مصرف پلانتین باید با آگاهی انجام شود. این میوه در مقایسه با موز معمولی نشاسته و کربوهیدرات بیشتری دارد؛ بنابراین زیاده روی در مصرف آن، به ویژه در افراد مبتلا به دیابت یا مقاومت به انسولین،
...
[مشاهده متن کامل]
می تواند موجب افزایش قند خون شود. هرچند شاخص گلیسمی موز پختنی در حالت نارس پایین تر است؛ اما با رسیدن و پخت طولانی، مقدار قندهای ساده افزایش می یابد. از طرفی، شیوه آماده سازی اهمیت زیادی دارد. به عنوان مثال سرخ کردن بیش از اندازه این میوه در روغن های اشباع یا چند بار مصرف می تواند میزان کالری و چربی ناسالم را بالا ببرد و اثرات مفید آن بر سلامت قلب را خنثی کند. همچنین مصرف بیش از حد فیبر ممکن است در برخی افراد باعث نفخ یا ناراحتی گوارشی شود.

برابرهای پارسی قند خون اینهاست: پانیذه - دولاب و میزه روی 😉