قلاص
لغت نامه دهخدا
قلاص. [ ق ِ ] ( اِخ ) نام گروهی از ستارگان در برج ثور. ( یادداشت مؤلف ).
قلاص. [ ق َل ْ لا ] ( ع ص ) فعال است مبالغه را. ( اقرب الموارد ). رجوع به قُلوص شود. || آب بلندبرآینده. ( منتهی الارب ): ماء قلاص ؛ آب مرتفع. ( اقرب الموارد ). || دوشنده قلوص ( شتر ماده جوان ). || قلاص الثلج ؛ که برف آرد. ( اقرب الموارد ).
پیشنهاد کاربران
پیشنهادی ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید