قصدار
لغت نامه دهخدا
قصدار. [ ق ُ ] ( اِخ ) قصبه ای است در ناحیه ای که بدان طوران گویند. و دارای روستا و باغهای انگور و انار و میوه جات فراوان است. ( معجم البلدان ).
فرهنگ فارسی
پیشنهاد کاربران
"وی از هرات برفت با غلامان خویش و هفت و هشت سرهنگِ سلطانی با سواری پانصد سوی بست و زاولستان و قصدار. و شنودم به درست که این سرهنگان را پوشیده سلطان مسعود فرموده بود که گوش به یوسف می دارید، چنانکه به جایی نتواند رفت. "
تاریخ بیهقی، باقی مانده ی مجلّد پنجم
تاریخ بیهقی، باقی مانده ی مجلّد پنجم