قزبیت

به گمانم گاهی اصطلاحاً به معنای زشت و بدریخت ؛ در تداول مجازاً در چم نادان و ابله نیز به کار می رود

( قُ زْ ) ( ص. ) وسیله یا ابزار بدون کیفیت و فاقد کارایی ( این واژه به اشتباه به شکل [قزمیت] نیز به کار می رود )
معنای واقعی و اصیل این واژه در زبان آذری و یا همدانی، مغز گردوی پژمرده و خشک شده در داخی پوسته چوبی است.