قربوس

/qarbus/

لغت نامه دهخدا

قربوس. [ ق َ رَ ] ( معرب ، اِ ) کوهه زین. و ساکن نگردد جز در ضرورت. ج ، قرابیس. ( منتهی الارب ). بر وزن محسوس [ کذا ] ، کوهه زین اسب را گویند، و آن بلندی پیش زین اسب است. و با بای فارسی هم آمده است و به ضم اول نیز دیده شده. ( برهان ).

فرهنگ فارسی

کوهه زین، بر آمدگی جلووعقب زین، قرابیس جمع
( اسم ) کوهه زین زین کوهه جمع قرابیس .

فرهنگ معین

(قَ ) [ ع . ] (اِ. ) کوة زین .

فرهنگ عمید

کوهۀ زین، برآمدگی جلو و عقب زین، زین کوهه.

واژه نامه بختیاریکا

( قربوس * ) حلقه جلوی زین

پیشنهاد کاربران

منبع. عکس فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی دکتر محمد حسن دوست
قربوسقربوسقربوس
بلندی جلوی زین اسب است.
به آن قبه و کوهه هم میگویند.