قاعده اول جایگذاری ( Uniform Substitution ) در منطق گزاره ای به این صورت است:
اگر P یک گزاره و x یک متغیر گزاره ای باشد، و φ یک گزاره دیگر باشد، آنگاه گ
زاره ی حاصل از جایگذاری x با P در φ، یعنی φ[x/P]، یک گزاره معتبر است.
... [مشاهده متن کامل]
**به زبان ساده تر:**
اگر در یک گزاره، به جای یک متغیر ( مثل A، B، C و غیره ) یک گزاره ی کامل ( مثل "باران می بارد"
یا "2 2=4" ) قرار دهیم، گزاره ی جدیدی به دست می آوریم که همچنان یک گزاره معتبر است.
**مثال:**
فرض کنید:
* P = "امروز هوا آفتابی است. "
* φ = "اگر A آنگاه B. " ( که در آن A و B متغیر هست
ند )
با جایگذاری A با P، گزاره ی جدید به دست می آید:
"اگر امروز هوا آفتابی است، آنگاه B. " ( P → B )
این گزاره ی جدید نیز یک گزاره معتبر است.
اگر P یک گزاره و x یک متغیر گزاره ای باشد، و φ یک گزاره دیگر باشد، آنگاه گ
زاره ی حاصل از جایگذاری x با P در φ، یعنی φ[x/P]، یک گزاره معتبر است.
... [مشاهده متن کامل]
**به زبان ساده تر:**
اگر در یک گزاره، به جای یک متغیر ( مثل A، B، C و غیره ) یک گزاره ی کامل ( مثل "باران می بارد"
یا "2 2=4" ) قرار دهیم، گزاره ی جدیدی به دست می آوریم که همچنان یک گزاره معتبر است.
**مثال:**
فرض کنید:
* P = "امروز هوا آفتابی است. "
* φ = "اگر A آنگاه B. " ( که در آن A و B متغیر هست
ند )
با جایگذاری A با P، گزاره ی جدید به دست می آید:
"اگر امروز هوا آفتابی است، آنگاه B. " ( P → B )
این گزاره ی جدید نیز یک گزاره معتبر است.