قاصعه، خطبه ۱۸۹ امام علی در نهج البلاغه است.
قاصعه به ۲ معنی ذکر شده است:
۱. از ریشه قصع به معنی قتل= کشنده، از میان برنده ( شیطان و غرور او و یارانش )
۲. از ریشه قصع به معنی حقر= حقیر شمردن ( شیطان و غرور متکبران )
قاصعه به ۲ معنی ذکر شده است:
۱. از ریشه قصع به معنی قتل= کشنده، از میان برنده ( شیطان و غرور او و یارانش )
۲. از ریشه قصع به معنی حقر= حقیر شمردن ( شیطان و غرور متکبران )
قاصعه ( صِ عَ ) از قَصع و با ریشه ی معنایی اَزال است
یعنی: ازبین برنده
یعنی: ازبین برنده