فینال های ان بی ای ۱۹۹۱ دور قهرمانی اتحادیهٔ ملی بسکتبال در فصل ۹۱–۱۹۹۰ می باشد که بین دو تیم لس آنجلس لیکرز به عنوان قهرمان کنفرانس غرب برابر شیکاگو بولز، قهرمان کنفرانس شرق به انجام رسید.
شیکاگو بولز، قهرمان دور حذفی کنفرانس شرق برای کسب عنوان قهرمانی، به دیدار لس آنجلس لیکرز، کنفرانس غرب رفت و شیکاگو از مزیت بازی خانگی برخوردار بود. این نخستین حضور مایکل جردن در فینال های ان بی ای، آخرین حضور مجیک جانسون و آخرین حضور لیکرز در دیدارهای نهایی تا سال ۲۰۰۰ بود. بولزی ها این سری را با نتیجهٔ ۴–۱ پیروز شدند. جردن در در راه رسیدن به نخستین جایزهٔ ام وی پی فینال خودش در ان بی ای، به طور متوسط ۳۱٫۲ امتیاز، ۵۶٪ پرتاب منطقه ای موفق، ۱۱٫۴ پاس گل، ۶٫۶ ریباند، ۲٫۸ توپ ربایی و ۱٫۴ بلاک به ثبت رساند. [ ۱] این سری اولین باری نبود که بولز و لیکرز در دور حذفی رقابت ها به رو در روی یکدیگر قرار می گرفتند. پیش از سال ۱۹۹۱، آن ها چهار سری پس از فصل عادی با هم دیدار کردند ( ۱۹۶۸، ۱۹۷۱، ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ ) که در همهٔ آن ها پیروزی از آن لیکرزی ها بود. شیکاگو در آن زمان عضو کنفرانس غرب بود و در سال ۱۹۸۱ به شرق جابه جا شد. فینال ۱۹۹۱ نخستین مرتبه ای می باشد که بولز در یک سری پلی آف لیکرز را شکست داد. این سری پایان دورهٔ سلطهٔ لیکرز و آغاز فرمان روایی شیکاگو بولز در ان بی ای است. لیکرز پس از کسب پنج عنوان قهرمانی در هشت حضور خود در رقابت های پایانی در دههٔ ۱۹۸۰، پیش از کسب ۵ عنوان قهرمانی بین سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰، در دههٔ ۱۹۹۰ نتوانست به عنوان قهرمانی دست پیدا کند.
لیکرز ۱۹۹۱ توسط جانسون که ۳۲ ساله بود و در آخرین فصل بازی خود بازی می کرد و همچنین هم تیمی آل - استاری وی جیمز وورتی رهبری می شد، در حالی که کریم عبدالجبار رهبر پیشین لیکرزی ها در زمین، دو فصل پیش از این بازنشسته شده بود. بولزی ها، به رهبری جردن و اسکاتی پیپن، اسمال فوروارد این تیم، پس از سال ۱۹۹۱، در یک دورهٔ هفت ساله ۵ قهرمانی دیگر را کسب کردند و سلسلهٔ قهرمانی خود را مستحکم تر کردند. جردن سومین بازیکن تاریخ ان بی ای شد ( پس از جورج مایکن و کریم عبدالجبار ) که در همان فصلی که عنوان قهرمانی گلزنی را به دست آورد، قهرمانی لیگ را هم از آن خود کرد. [ ۲]
این دو تیم، دو بار در فصل عادی با هم دیدار کردند که با برد خانگی دو تیم همراه بود:
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفشیکاگو بولز، قهرمان دور حذفی کنفرانس شرق برای کسب عنوان قهرمانی، به دیدار لس آنجلس لیکرز، کنفرانس غرب رفت و شیکاگو از مزیت بازی خانگی برخوردار بود. این نخستین حضور مایکل جردن در فینال های ان بی ای، آخرین حضور مجیک جانسون و آخرین حضور لیکرز در دیدارهای نهایی تا سال ۲۰۰۰ بود. بولزی ها این سری را با نتیجهٔ ۴–۱ پیروز شدند. جردن در در راه رسیدن به نخستین جایزهٔ ام وی پی فینال خودش در ان بی ای، به طور متوسط ۳۱٫۲ امتیاز، ۵۶٪ پرتاب منطقه ای موفق، ۱۱٫۴ پاس گل، ۶٫۶ ریباند، ۲٫۸ توپ ربایی و ۱٫۴ بلاک به ثبت رساند. [ ۱] این سری اولین باری نبود که بولز و لیکرز در دور حذفی رقابت ها به رو در روی یکدیگر قرار می گرفتند. پیش از سال ۱۹۹۱، آن ها چهار سری پس از فصل عادی با هم دیدار کردند ( ۱۹۶۸، ۱۹۷۱، ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ ) که در همهٔ آن ها پیروزی از آن لیکرزی ها بود. شیکاگو در آن زمان عضو کنفرانس غرب بود و در سال ۱۹۸۱ به شرق جابه جا شد. فینال ۱۹۹۱ نخستین مرتبه ای می باشد که بولز در یک سری پلی آف لیکرز را شکست داد. این سری پایان دورهٔ سلطهٔ لیکرز و آغاز فرمان روایی شیکاگو بولز در ان بی ای است. لیکرز پس از کسب پنج عنوان قهرمانی در هشت حضور خود در رقابت های پایانی در دههٔ ۱۹۸۰، پیش از کسب ۵ عنوان قهرمانی بین سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰، در دههٔ ۱۹۹۰ نتوانست به عنوان قهرمانی دست پیدا کند.
لیکرز ۱۹۹۱ توسط جانسون که ۳۲ ساله بود و در آخرین فصل بازی خود بازی می کرد و همچنین هم تیمی آل - استاری وی جیمز وورتی رهبری می شد، در حالی که کریم عبدالجبار رهبر پیشین لیکرزی ها در زمین، دو فصل پیش از این بازنشسته شده بود. بولزی ها، به رهبری جردن و اسکاتی پیپن، اسمال فوروارد این تیم، پس از سال ۱۹۹۱، در یک دورهٔ هفت ساله ۵ قهرمانی دیگر را کسب کردند و سلسلهٔ قهرمانی خود را مستحکم تر کردند. جردن سومین بازیکن تاریخ ان بی ای شد ( پس از جورج مایکن و کریم عبدالجبار ) که در همان فصلی که عنوان قهرمانی گلزنی را به دست آورد، قهرمانی لیگ را هم از آن خود کرد. [ ۲]
این دو تیم، دو بار در فصل عادی با هم دیدار کردند که با برد خانگی دو تیم همراه بود:
wiki: فینال های ان بی ای ۱۹۹۱