نیکلاس کیج بازیگر و تهیه کننده آمریکایی است. او فعالیت خود را در سال ۱۹۸۱ با بازی در قسمت آزمایشی مجموعه تلویزیونی بهترین اوقات آغاز کرد. سال بعد، کیج در فیلم اوقات خوش در ریجمونت های، نخستین فیلم سینمایی خود را بازی کرد. این دومین و آخرین باری بود که با نام تولدش نیکلاس کاپولا فعالیت کرد. سپس او به دلیل ارتباطش با خانواده کاپولا، نام حرفه ای خود را تغییر داد تا در آینده به پارتی بازی متهم نشود. [ ۱] کیج در سال ۱۹۸۳ در کمدی رمانتیک دختر دره، نقش اصلی را در کنار دبورا فورمن بازی کرد. این فیلم مورد ستایش منتقدان قرار گرفت و توسط راتن تومیتوز به عنوان یک «فیلم لوس و در عین حال دوست داشتنی» با «بازی جذاب از دو بازیگر اصلی» خلاصه شد. [ ۲]
در سال ۱۹۸۴، کیج نسخه ای تخیلی از هیتمن ایرلندی - آمریکایی، مد داگ کال ( «وینسنت دوایر» ) را در فیلم انجمن پنبه به تصویر کشید. در همان سال در فیلم بردی، فیلمی که توسط هیئت ملی بازبینی فیلم به عنوان یکی از ده فیلم برتر آن سال انتخاب شد، ایفای نقش کرد. [ ۳] در سال ۱۹۸۶، او در نقش ند هنلان در پسر آبی پوش و چارلی بودل در فیلم پگی سو ازدواج کرد، پیش از کمدی جنایی بزرگ کردن آریزونا ( ۱۹۸۷ ) ، به نویسندگی و کارگردانی برادران کوئن، بازی کرد. [ ۴] در سال ۱۹۸۸، او برای بازی در فیلم ماه زده نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – موزیکال یا کمدی شد. [ ۵] در سال ۱۹۸۹، او در فیلم کمدی سیاه «بوسه خون آشام به ایفای نقش پرداخت. یک بمب گیشه که بعداً طرفداران خاص خود را پیدا کرد. [ ۶] نیویورک تایمز بازی کیج را در این فیلم «نامنظم و خودخواهانه » خواند. [ ۷]
در سال ۱۹۹۲، کیج دومین نامزدی گلدن گلوب خود را برای بازی در ماه عسل در وگاس دست آورد. [ ۸] سه سال بعد، او در نقش یک معتاد الکلی در فیلم تحسین شده ترک لاس وگاس بازی کرد. او برای بازی خود نامزدی جایزه بفتا را در بخش بهترین بازیگر نقش اول مرد کسب کرد. [ ۹] کیج همچنین برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم درام و جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد. [ ۸] [ ۱۰] در سال ۲۰۰۲، او نخستین کارگردانی خود را در فیلم سانی انجام داد. کیج در فیلم اقتباس، چارلی کافمن را به تصویر می کشد؛ فیلم دیگری که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و آخرین نامزدی بهترین بازیگر مرد از جوایز اسکار، [ ۱۰] بفتا، [ ۱۱] و گلدن گلوب را برای او به ارمغان آورد. [ ۸]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفدر سال ۱۹۸۴، کیج نسخه ای تخیلی از هیتمن ایرلندی - آمریکایی، مد داگ کال ( «وینسنت دوایر» ) را در فیلم انجمن پنبه به تصویر کشید. در همان سال در فیلم بردی، فیلمی که توسط هیئت ملی بازبینی فیلم به عنوان یکی از ده فیلم برتر آن سال انتخاب شد، ایفای نقش کرد. [ ۳] در سال ۱۹۸۶، او در نقش ند هنلان در پسر آبی پوش و چارلی بودل در فیلم پگی سو ازدواج کرد، پیش از کمدی جنایی بزرگ کردن آریزونا ( ۱۹۸۷ ) ، به نویسندگی و کارگردانی برادران کوئن، بازی کرد. [ ۴] در سال ۱۹۸۸، او برای بازی در فیلم ماه زده نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – موزیکال یا کمدی شد. [ ۵] در سال ۱۹۸۹، او در فیلم کمدی سیاه «بوسه خون آشام به ایفای نقش پرداخت. یک بمب گیشه که بعداً طرفداران خاص خود را پیدا کرد. [ ۶] نیویورک تایمز بازی کیج را در این فیلم «نامنظم و خودخواهانه » خواند. [ ۷]
در سال ۱۹۹۲، کیج دومین نامزدی گلدن گلوب خود را برای بازی در ماه عسل در وگاس دست آورد. [ ۸] سه سال بعد، او در نقش یک معتاد الکلی در فیلم تحسین شده ترک لاس وگاس بازی کرد. او برای بازی خود نامزدی جایزه بفتا را در بخش بهترین بازیگر نقش اول مرد کسب کرد. [ ۹] کیج همچنین برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم درام و جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد. [ ۸] [ ۱۰] در سال ۲۰۰۲، او نخستین کارگردانی خود را در فیلم سانی انجام داد. کیج در فیلم اقتباس، چارلی کافمن را به تصویر می کشد؛ فیلم دیگری که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و آخرین نامزدی بهترین بازیگر مرد از جوایز اسکار، [ ۱۰] بفتا، [ ۱۱] و گلدن گلوب را برای او به ارمغان آورد. [ ۸]
wiki: فیلم شناسی نیکلاس کیج