فیلتر عنصر گسسته

فیلتر عنصر گسسته ( به انگلیسی: Distributed - element filter ) یک فیلتر الکترونیکی است که در آن خازن، سلف و مقاومت ( عناصر مدار ) در خازن های گسسته، سلف ها و مقاومت ها همان طور که در فیلترهای متعارف قرار دارند، متمرکز نیستند. هدف آن اجازه عبور طیف وسیعی از فرکانس های سیگنال، اما مسدود کردن مابقی است. فیلترهای متعارف از سلف و خازن ساخته می شوند، و مدارهای ساخته شده توسط مدل اجزای محدود توصیف می شود، که هر عنصر را در یک مکان «جمع می کند» در نظر می گیرد. این مدل از نظر مفهومی ساده است، اما در صورتی که فرکانس سیگنال افزایش یابد، یا کاهش طول موج، به طور فزاینده ای غیرقابل اعتماد می شود. مدل عنصر گسسته در همه فرکانس ها بکار برده می شود و در تئوری خط انتقال استفاده می شود. بسیاری از اجزای گسسته از طول کوتاه خط انتقال ساخته شده اند. در نمای گسسته مدارها، عناصر در طول هادی توزیع می شوند و به طور غیرقابل تفکیک با هم مخلوط می شوند. طراحی فیلتر معمولاً فقط مربوط به سلف و خازن است، اما به دلیل این اختلاط عناصر، نمی توان آن ها را به عنوان خازن ها و سلف های «فشرده» جداگانه مورد استفاده قرار داد. هیچ فرکانس دقیقی در بالا وجود ندارد که از فیلترهای عناصر گسسته استفاده شود، اما به ویژه با باند مایکروویو ( طول موج کمتر از یک متر ) در ارتباط هستند.
فیلتر عنصر گسسته در بسیاری از کاربردهای مشابه به عنوان فیلترهای عنصر فشرده، مانند: قابلیت انتخاب کانال های رادیویی، محدودسازی باند نویز و تسهیم سازی چندین سیگنال در یک کانال استفاده می شود. فیلترهای عنصر گسسته ممکن است برای هر یک از شکل باندهای ممکن با عناصر فشرده ( پایین گذر، میان گذر و غیره ) به استثنای بالاگذر که معمولاً فقط تقریبی است ساخته شود. کلیه دسته های فیلتر مورد استفاده در طراحی های عناصر فشرده ( باتروت، چبیشف و غیره ) با استفاده از یک رویکرد عنصر گسسته قابل اجرا هستند.
شکل های اجزای زیادی برای ساخت فیلترهای عنصر گسسته وجود دارد، اما همه این ها ویژگی مشترک ایجاد ناپیوستگی در خط انتقال را دارند. این ناپیوستگی ها امپدانس راکتیو را برای جبهه موجی که در زیر خط حرکت می کند، ایجاد می کنند و این واکنش ها می تواند با طراحی انتخاب شود تا به عنوان تقریب برای سلف های فشرده، خازن ها یا تشدیدگرها عمل کند، همان طور که توسط فیلتر مورد نیاز است. [ ۱]