فیل کوتوله

فیل های کوتوله اعضایی پیشاتاریخی از راسته فیل سانان هستند که در طی روند گونه زایی ناهم بوم در جزیره ها، دارای جثه بدنی بسیار کوچکتر از نیاکان نزدیک خود شدند. با داشتن جثه ای نزدیک به ۱٫۵ تا ۲٫۳ متر، این فیل ها نمونه هایی از پدیده کوچک شدن جثه در جانداران جزیره نشین در دوره پلیستوسن هستند؛ پدیده ای که در آن به دلیل کمبود منابع طبیعی در جزایر و تمایل بیشتر به بلوغ و زادولد زودهنگام، مهره داران خشکی زی بزرگ به تدریج دارای جثه های کوچک تر می شوند. بعضی جمعیت های امروزین فیل های آسیایی نیز دچار کوچک شدن جثه ای شده اند.
سنگوارههای فیل های کوتوله تاکنون در جزایر مدیترانه ای قبرس، مالت ( در قار دالام ) ، کرت ( در خانیا ) ، سیسیل، ساردنی، سیکلدیز، و دودکانس یافت شده اند. دیگر جزایری که در آن ها پوشیده دندان کوتوله یافت شده است عبارتند از سولاوسی، فلورس، تیمور، دیگر جزایر کوچکتر سوندای کوچک و جاوه مرکزی، همگی در اندونزی. فیل های کوتوله تنها گونه های برآمده از ماموتها بودند که در جزایر دریای مدیترانه یافت می شدند. [ ۱]