فوران رزین

فوران رزین پلیمرهایی گفته می شود که از ترکیبات مختلف فوران تولید می شوند، [ ۱] که رایج ترین مواد اولیه آن فورفوریل الکل و فورفورال است. در رزین و در پلی فورفورول عمل آورده شده، حلقه های فوران توسط ترکیب به هم متصل نمی شوند. رزین ها معمولاً به عنوان چسب برای ریخته گری شن و ماسه استفاده می شوند. مونومر فوران به طور معمول به یک رزین با جریان آزاد با کاتالیز اسیدی ملایم تبدیل می شود. [ ۲] عمل آوری با استفاده از اسید قوی انجام می شود. [ ۳]
اصطلاح رزین های فوران به طور یکسان در ادبیات استفاده نمی شود. به عنوان مثال، برخی از نویسندگان به رزین های مبتنی بر فورفوریل الکل و فوران به عنوان رزین فوران اشاره می کنند، در حالی که برخی دیگر[ ۴] این واژه را فقط برای رزین های مبتنی بر فورفوریل الکل به کار می برند. علاوه بر هوموپلیمرهای ( بسپار همگن ) دو ماده اولیه، کوپلیمرهایی ( بسپار ناهمگن ) که به عنوان مثال حاوی متانال، اوره یا فنول هستند نیز به عنوان رزین فوران شمرده می شوند. [ ۵] چوب فورفوریل شده از آغشته کردن چوب و سپس تشکیل رزین فوران ساخته می شود.
رزین های فوران بر پایه فورفوریل الکل از طریق بسپارش تراکمی در حضور اسیدهای ضعیف تولید می شوند. بسپارش تراکمی منجر به الیگومرهای خطی مختلفی می شود که در طول زنجیره و اتصال بین واحدهای فوران متفاوت هستند. [ ۶] [ ۷] پیوند واحدهای فوران از طریق پل متیلن غالب است، اما حلقه ها را می توان از طریق پل های دی متیلن اتر پیوند داد[ ۶] [ ۷] [ ۸] [ ۹] پل های اتری به ویژه در محیط بسیار اسیدی ناپایدار هستند. آنها می توانند با آزادسازی فرمالدهید به پل های متیلن تبدیل شوند. [ ۹] [ ۸]
برای تولید یک رزین قابل ذخیره، واکنش با افزودن سدیم هیدروکسید قطع می شود. رنگ این محصولات قهوه ای و دارای گران روی کم تا متوسط می باشد. آنها در دمای ۴۰ درجه سانتیگراد به مدت تقریباً ۶ ماه پایدار هستند. در مرحله دوم، رزین ها را می توان در دمای اتاق با افزودن اسیدها ( مانند پی - تولوئن سولفونیک اسید، فسفریک اسید ) یا در دماهای بالاتر با افزودن عوامل عمل آورنده نهفته مانند آمونیوم نیترات به گرماسخت تبدیل کرد. [ ۴] واکنش های مربوطه پیچیده هستند و برای مدت طولانی مورد مطالعه قرار گرفته اند. [ ۴] بخش هایی با پیوندهای دوگانه مزدوج پیشنهاد شده اند که منجر به اتصال عرضی می شوند. [ ۱۰]