فعالیت سفارت های خارجی افغانستان از زمان به قدرت رسیدن طالبان در یک وضعیت انتقالی قرار داشته است. این به قدرت رسیدن به طور گسترده از سوی جامعه بین المللی نکوهش شده، و هیچ کشوری حکومت طالبان را، که رسماً امارت اسلامی افغانستان خوانده می شود، به رسمیت نشناخته است. با وجود عدم به رسمیت شناسی حکومت جدید، برخی کشورها کنترل نمایندگی های دیپلماتیک افغانستان در کشورهایشان را با اجازه دادن به طالبان به گماشتن نماینده هایشان در سطح کاردار به طالبان واگذار کرده اند.
بیشتر سفارت های تأسیس شده توسط جمهوری اسلامی افغانستان، حکومت سابق دارای به رسمیت شناسی بین المللی، همچنان از زمان سرنگونی حکومتشان در سال ۲۰۲۱ به طور مستقل به کار خود ادامه داده اند. در غیاب یک دولت در تبعید، برخی از آنها خط مشی خود را مستقیماً با یکدیگر هماهنگ کرده اند. طالبان از طریق تلاش های دیپلماتیک و کاررزارهای آزار دیپلمات های مشغول به کار با هدف وادار کردن آنان به کناره گیری تلاش بسیاری برای به دست گرفتن کنترل این نمایندگی ها کرده است. موفقت آنها محدود بوده است، و آنها در یک رویکرد عملگرا همچنان اسناد صادر شده توسط همه این نمایندگی ها حتی آنها که تحت کنترل طالبان نیستند را به رسمیت می شناسند. [ ۱] [ ۲] [ ۳] [ ۴] [ ۵]
در ۱۹۹۰ تنها ماموریت های افغانستان در دوره طالبان در پاکستان، عربستان سعودی و امارات متحده عربی ( تنها کشورهایی که طالبان رژیم را به رسمیت بشناسد ) بودند.
هیچ کشوری امارت اسلامی افغانستان را به عنوان جانشین مشروع جمهوری اسلامی افغانستان به رسمیت نشناخته است. تا تاریخ آوریل ۲۰۲۳[ بروزرسانی] اعتبارنامه گماشتگان طالبان به عنوان کاردار از سوی چین، ایران، پاکستان، روسیه، و ترکمنستان مورد پذیرش قرار گرفته است. [ ۴] [ ۵] همچنین کنترل سفارتخانه در قطر و سرکنسولگری افغانستان در دبی به طالبان واگذار شده است.
• چین
• پکن ( سفارت ) [ ۲] [ ۶] [ ۷] [ ۸] آکردیته به مغولستان[ ۹]
• آستانه ( قزاقستان ) ( سفارت ) [ ۱۰]
• تهران ( سفارت )
• مشهد ( سرکنسولگری )
• زاهدان ( سرکنسولگری )
• اسلام آباد ( سفارت )
• کراچی ( سرکنسولگری )
• پیشاور ( سرکنسولگری )
• کویته ( سرکنسولگری )
• دوحه ( سفارت ) [ ۱۳] [ ۱۴] [ ۱۵] [ ۱۶]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفبیشتر سفارت های تأسیس شده توسط جمهوری اسلامی افغانستان، حکومت سابق دارای به رسمیت شناسی بین المللی، همچنان از زمان سرنگونی حکومتشان در سال ۲۰۲۱ به طور مستقل به کار خود ادامه داده اند. در غیاب یک دولت در تبعید، برخی از آنها خط مشی خود را مستقیماً با یکدیگر هماهنگ کرده اند. طالبان از طریق تلاش های دیپلماتیک و کاررزارهای آزار دیپلمات های مشغول به کار با هدف وادار کردن آنان به کناره گیری تلاش بسیاری برای به دست گرفتن کنترل این نمایندگی ها کرده است. موفقت آنها محدود بوده است، و آنها در یک رویکرد عملگرا همچنان اسناد صادر شده توسط همه این نمایندگی ها حتی آنها که تحت کنترل طالبان نیستند را به رسمیت می شناسند. [ ۱] [ ۲] [ ۳] [ ۴] [ ۵]
در ۱۹۹۰ تنها ماموریت های افغانستان در دوره طالبان در پاکستان، عربستان سعودی و امارات متحده عربی ( تنها کشورهایی که طالبان رژیم را به رسمیت بشناسد ) بودند.
هیچ کشوری امارت اسلامی افغانستان را به عنوان جانشین مشروع جمهوری اسلامی افغانستان به رسمیت نشناخته است. تا تاریخ آوریل ۲۰۲۳[ بروزرسانی] اعتبارنامه گماشتگان طالبان به عنوان کاردار از سوی چین، ایران، پاکستان، روسیه، و ترکمنستان مورد پذیرش قرار گرفته است. [ ۴] [ ۵] همچنین کنترل سفارتخانه در قطر و سرکنسولگری افغانستان در دبی به طالبان واگذار شده است.
• چین
• پکن ( سفارت ) [ ۲] [ ۶] [ ۷] [ ۸] آکردیته به مغولستان[ ۹]
• آستانه ( قزاقستان ) ( سفارت ) [ ۱۰]
• تهران ( سفارت )
• مشهد ( سرکنسولگری )
• زاهدان ( سرکنسولگری )
• اسلام آباد ( سفارت )
• کراچی ( سرکنسولگری )
• پیشاور ( سرکنسولگری )
• کویته ( سرکنسولگری )
• دوحه ( سفارت ) [ ۱۳] [ ۱۴] [ ۱۵] [ ۱۶]
