فهرست میراث جهانی در هند شامل ۴۲ میراث فرهنگی، طبیعی و ترکیبی می باشد که تا سال ۲۰۲۴ در یونسکو به ثبت رسیده اند. میراث جهانی یونسکو نام عهدنامه ای بین المللی است که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ میلادی به تصویب کنفرانس عمومی یونسکو رسید. [ ۱] موضوع آن حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی بشر است که اهمیت جهانی دارند و متعلق به تمام انسان های زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص، می باشند. برپایه این کنوانسیون کشورهای عضو یونسکو، می توانند آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی کشور خود را نامزد ثبت به عنوان میراث جهانی کنند. حفاظت از این آثار پس از ثبت، در عین باقی ماندن در حیطه حاکمیت کشور مربوط، به عهده تمام کشورهای عضو خواهد بود. مکان های میراث جهانی ثبت شده در سازمان یونسکو، مکان هایی مانند جنگل، کوه، آبگیر، صحرا، بقعه، ساختمان، مجموعه یا شهر هستند. [ ۲]
هند کشوری در جنوب آسیا است که پایتخت آن دهلی نو است. هند از جمله کشورهایی است که دارای پیشینه تاریخی و فرهنگی کهن است. این مکان ها از اهمیت فرهنگی و طبیعی بالایی برخوردار هستند. این کشور در ۲۴ نوامبر ۱۹۷۷ به کنوانسیون میراث جهانی یونسکو پیوست؛ و با ۴۲ میراث ثبت شده بعد از چین رتبه دوم در آسیا و ششمین کشور در جهان می باشد. [ ۳] در سال ۱۹۷۹ قلعه آگره یا قلعه سرخ در شهر آگره هند، ایالات اوتار پرادش که در شمال بنای تاج محل، واقع شده است نخستین مکانی در هند بود که با معیارهای ( iii ) به فهرست میراث جهانی اضافه شد. ایالت مهاراشترا بیشترین آثار ثبت شده را به خود اختصاص داده است. پناهگاه حیات وحش ماناس در سال ۱۹۹۲ در معرض خطر قرار گرفت، اما پس از پیشرفت های چشمگیر در سال ۲۰۱۱ از فهرست میراث جهانی در خطر خارج شد. [ ۴] هامپی نیز در سال ۱۹۹۹ در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار گرفت اما در سال ۲۰۰۶ پس از تلاش های موفق در زمینه حفاظت از این سایت، از فهرست حذف شد. [ ۵] [ ۶] [ ۷]
جدا از ۴۲ سایت موجود در فهرست میراث جهانی، فهرستی از ۵۰ سایت آزمایشی برای شناسایی وجود دارد که برای ارزیابی و پذیرش به کمیته یونسکو ارسال شده است. این روال شرط لازم برای پذیرش نامزدها در فهرست میراث جهانی است. کشورهای چون بوتان، بنگلادش، سری لانکا، تایلند، فیلیپین و نپال حمایت خود را برای نگارش بیشتر سایت های هند در فهرست جهانی ابراز کرده اند. اورچها، جاده گرند ترانک، ساتیاگراها، بوبانسور، مشرق الاذکار نیلوفر آبی، دربار صاحب، سارناث از جمله میراث پیشنهادی از سوی هند برای ثبت در فهرست جهانی یونسکو هستند. [ ۸]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفهند کشوری در جنوب آسیا است که پایتخت آن دهلی نو است. هند از جمله کشورهایی است که دارای پیشینه تاریخی و فرهنگی کهن است. این مکان ها از اهمیت فرهنگی و طبیعی بالایی برخوردار هستند. این کشور در ۲۴ نوامبر ۱۹۷۷ به کنوانسیون میراث جهانی یونسکو پیوست؛ و با ۴۲ میراث ثبت شده بعد از چین رتبه دوم در آسیا و ششمین کشور در جهان می باشد. [ ۳] در سال ۱۹۷۹ قلعه آگره یا قلعه سرخ در شهر آگره هند، ایالات اوتار پرادش که در شمال بنای تاج محل، واقع شده است نخستین مکانی در هند بود که با معیارهای ( iii ) به فهرست میراث جهانی اضافه شد. ایالت مهاراشترا بیشترین آثار ثبت شده را به خود اختصاص داده است. پناهگاه حیات وحش ماناس در سال ۱۹۹۲ در معرض خطر قرار گرفت، اما پس از پیشرفت های چشمگیر در سال ۲۰۱۱ از فهرست میراث جهانی در خطر خارج شد. [ ۴] هامپی نیز در سال ۱۹۹۹ در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار گرفت اما در سال ۲۰۰۶ پس از تلاش های موفق در زمینه حفاظت از این سایت، از فهرست حذف شد. [ ۵] [ ۶] [ ۷]
جدا از ۴۲ سایت موجود در فهرست میراث جهانی، فهرستی از ۵۰ سایت آزمایشی برای شناسایی وجود دارد که برای ارزیابی و پذیرش به کمیته یونسکو ارسال شده است. این روال شرط لازم برای پذیرش نامزدها در فهرست میراث جهانی است. کشورهای چون بوتان، بنگلادش، سری لانکا، تایلند، فیلیپین و نپال حمایت خود را برای نگارش بیشتر سایت های هند در فهرست جهانی ابراز کرده اند. اورچها، جاده گرند ترانک، ساتیاگراها، بوبانسور، مشرق الاذکار نیلوفر آبی، دربار صاحب، سارناث از جمله میراث پیشنهادی از سوی هند برای ثبت در فهرست جهانی یونسکو هستند. [ ۸]
wiki: فهرست میراث جهانی در هند