میراث جهانی در تانزانیا شامل هفت اثر ثبت شده در کشور تانزانیا است که تا تاریخ ۲۰۲۲[ بروزرسانی] سه اثر فرهنگی، سه اثر طبیعی و یک اثر ترکیبی را شامل می شوند.
سایت های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو، مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. [ ۱] تانزانیا در تاریخ ۲ اوت ۱۹۷۷ این کنوانسیون را تصویب کرد و از آن پس مکان های طبیعی و فرهنگی این کشور، که واجد شرایط برای درج در لیست باشند را، معرفی می کند. [ ۲]
در سال ۱۹۷۹ منطقه حفاظت شده انگورونگورو اولین سایتی بود که به عنوان یک میراث طبیعی در فهرست جهانی یونسکو ثبت شد؛ این منطقه در سال ۲۰۱۰ مجدداً بررسی شده و این بار به عنوان میراث فرهنگی نیز تأیید گردید و از آن هنگام، تنها میراث فرهنگی و طبیعی تانزانیا است. [ ۳] علاوه بر انگورونگورو، سه سایت میراث فرهنگی و سه سایت میراث طبیعی دیگر نیز در فهرست میراث جهانی تانزانیا ثبت شده اند. [ ۲] پناهگاه حیات وحش سِلوس تنها مورد در این میان است که به خاطر وجود شکار غیرقانونی، در گروه میراث در خطر یونسکو قرار گرفته است. [ ۴] تانزانیا پنج سایت پیشنهادی خود را به عنوان فهرست آزمایشی به یونسکو معرفی کرده است که شامل دو مجموعه فرهنگی و سه ناحیه میراث طبیعی هستند. [ ۲]
تانزانیا یکی از نُه کشوری است که از سال ۲۰۰۱ تاکنون در برنامه ای برای مدیریت و نظارت مؤثرتر بر سایت های میراث طبیعی شرکت کرده اند و پارک ملی سرنگتی در قالب این پروژه قرار گرفته است. [ ۵] شهر زنگبار نیز در «کارگاه آموزشی مناظر شهری تاریخی در ناحیهٔ سواحلی» شرکت دارد و یکی از سه شهری است که طبق این پروژه، به حفاظت و ترویج آن کمک می شود. [ ۶]
یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. [ ۷]
علاوه بر مکان هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت شده اند، کشورهای عضو می توانند فهرستی از مکان های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر گرفته شوند، ارائه کنند. نامزدهای فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی ثبت شده باشد. [ ۱۳] تا تاریخ ۲۰۲۲[ بروزرسانی] تانزانیا پنج اثر را در فهرست آزمایشی خود دارد. [ ۲]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفسایت های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو، مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. [ ۱] تانزانیا در تاریخ ۲ اوت ۱۹۷۷ این کنوانسیون را تصویب کرد و از آن پس مکان های طبیعی و فرهنگی این کشور، که واجد شرایط برای درج در لیست باشند را، معرفی می کند. [ ۲]
در سال ۱۹۷۹ منطقه حفاظت شده انگورونگورو اولین سایتی بود که به عنوان یک میراث طبیعی در فهرست جهانی یونسکو ثبت شد؛ این منطقه در سال ۲۰۱۰ مجدداً بررسی شده و این بار به عنوان میراث فرهنگی نیز تأیید گردید و از آن هنگام، تنها میراث فرهنگی و طبیعی تانزانیا است. [ ۳] علاوه بر انگورونگورو، سه سایت میراث فرهنگی و سه سایت میراث طبیعی دیگر نیز در فهرست میراث جهانی تانزانیا ثبت شده اند. [ ۲] پناهگاه حیات وحش سِلوس تنها مورد در این میان است که به خاطر وجود شکار غیرقانونی، در گروه میراث در خطر یونسکو قرار گرفته است. [ ۴] تانزانیا پنج سایت پیشنهادی خود را به عنوان فهرست آزمایشی به یونسکو معرفی کرده است که شامل دو مجموعه فرهنگی و سه ناحیه میراث طبیعی هستند. [ ۲]
تانزانیا یکی از نُه کشوری است که از سال ۲۰۰۱ تاکنون در برنامه ای برای مدیریت و نظارت مؤثرتر بر سایت های میراث طبیعی شرکت کرده اند و پارک ملی سرنگتی در قالب این پروژه قرار گرفته است. [ ۵] شهر زنگبار نیز در «کارگاه آموزشی مناظر شهری تاریخی در ناحیهٔ سواحلی» شرکت دارد و یکی از سه شهری است که طبق این پروژه، به حفاظت و ترویج آن کمک می شود. [ ۶]
یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. [ ۷]
علاوه بر مکان هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت شده اند، کشورهای عضو می توانند فهرستی از مکان های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر گرفته شوند، ارائه کنند. نامزدهای فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی ثبت شده باشد. [ ۱۳] تا تاریخ ۲۰۲۲[ بروزرسانی] تانزانیا پنج اثر را در فهرست آزمایشی خود دارد. [ ۲]
