میراث جهانی در بوسنی و هرزگوین شامل ۳ اثر ( ۳ اثر فرهنگی ) از مکان های تاریخی فرهنگی و طبیعی در بوسنی و هرزگوین است. سایتهای میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. [ ۱] بوسنی و هرزگوین عضو کشور سابق یوگسلاوی این پیمان نامه را در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۳ به عنوان یکی از کشورهای جانشین به ارث برد. [ ۲]
از سال ۲۰۱۸، در فهرست ثبت یونسکو در کشور بوسنی و هرزگوین سه سایت وجود دارد و ۱۱ سایت دیگر نیز در فهرست آزمایشی قرار دارند. نخستین سایت ثبت شده در فهرست پل تاریخی استاری موست در موستار است که در بیست و نهمین جلسه یونسکو در سال ۲۰۰۵ در این فهرست ثبت شد. این پل در سال ۱۹۹۳، در طول جنگ بوسنی، توسط شورای دفاع کرواسی منهدم شد و پس از درگیری بازسازی شد و در سال ۲۰۰۴ دوباره گشوده شد. در سال ۲۰۰۷ پل محمد پاشا سوکولوویچ در این فهرست قرار گرفت و پس از آن در سال ۲۰۱۶ سنگ قبرهای مربوط به دوران قرون وسطایی استچاک به عنوان یک اثر فراملی که بخشی هایی از آن در کرواسی، مونته نگرو و صربستان قرار دارد، به فهرست میراث جهانی بوسنی و هرزگوین افزوده شد که شامل ۲۸ سایت می باشد که ۲۰ مورد آن در این کشور قرار دارد و برجسته ترین مورد آن در رادیملیا واقع گشته است.
یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. [ ۳]
علاوه بر سایت های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. [ ۷]
از سال ۲۰۱۸، بوسنی و هرزگوین ۹ سایت را در فهرست آزمایشی خود ثبت کرد. [ ۸]





این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفاز سال ۲۰۱۸، در فهرست ثبت یونسکو در کشور بوسنی و هرزگوین سه سایت وجود دارد و ۱۱ سایت دیگر نیز در فهرست آزمایشی قرار دارند. نخستین سایت ثبت شده در فهرست پل تاریخی استاری موست در موستار است که در بیست و نهمین جلسه یونسکو در سال ۲۰۰۵ در این فهرست ثبت شد. این پل در سال ۱۹۹۳، در طول جنگ بوسنی، توسط شورای دفاع کرواسی منهدم شد و پس از درگیری بازسازی شد و در سال ۲۰۰۴ دوباره گشوده شد. در سال ۲۰۰۷ پل محمد پاشا سوکولوویچ در این فهرست قرار گرفت و پس از آن در سال ۲۰۱۶ سنگ قبرهای مربوط به دوران قرون وسطایی استچاک به عنوان یک اثر فراملی که بخشی هایی از آن در کرواسی، مونته نگرو و صربستان قرار دارد، به فهرست میراث جهانی بوسنی و هرزگوین افزوده شد که شامل ۲۸ سایت می باشد که ۲۰ مورد آن در این کشور قرار دارد و برجسته ترین مورد آن در رادیملیا واقع گشته است.
یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. [ ۳]
علاوه بر سایت های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. [ ۷]
از سال ۲۰۱۸، بوسنی و هرزگوین ۹ سایت را در فهرست آزمایشی خود ثبت کرد. [ ۸]





