میراث جهانی در افغانستان شامل ۲ اثر فرهنگی در افغانستان می باشد. این آثار از میان مکان های تاریخی، فرهنگی و طبیعی کشور از سوی یونسکو انتخاب می گردند. افغانستان ۲۰ مارس ۱۹۷۹ به این کنوانسیون پیوست و تا سال ۲۰۲۰ افزون بر ۲ سایت ثبت شده ۴ سایت نیز از این کشور در فهرست آزمایشی قرار گرفته است. در بیست و هفتمین جلسه کمیته میراث جهانی، منار جام به عنوان نخستین اثر در افغانستان به ثبت رسید.
سایت های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارنده اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. [ ۱]
منار جام و تندیس های بودا در بامیان هر دو در فهرست میراث های فرهنگی جهان و آثار در معرض تهدید قرار دارند. منار جام با ۶۵ متر ارتفاع و هشتصد سال قدمت مهمترین شاهکار معماری حکومت غوریان در افغانستان است که ۴۵ درصد از تزئینات این منار کاملاً از بین رفته است و بدنه منار به شدت آسیب دیده و این بنا را با تهدید فروریختن روبرو کرده است. [ ۲]
مسلمانان عرب اولین بار در زمان حکومت حجاج بن یوسف ( ۶۹۲ تا ۷۱۴ میلادی ) بر بامیان تسلط یافتند. در ۹ مارس ۲۰۰۱ نیروهای طالبان به روی مجسمه های صلصال و شهمامه، مشهور به تندیس های بودا آتش گشودند و از آنها تنها دو حفره باقی ماند. تندیس های بودا اگر پیش از این نمادی از تاریخ کهن در این سرزمین بوده امروز یادگار سال های حاکمیت مذهبی در این کشور است. اهالی بامیان پس از سقوط حکومت طالبان، هر ساله در سالروز تخریب مجسمه های بودا طی جشنواره ای به نام شبی با بودا برای یادبود این روز گردهم می آیند. [ ۳]
یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. [ ۴]
علاوه بر سایت های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. [ ۷]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفسایت های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارنده اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. [ ۱]
منار جام و تندیس های بودا در بامیان هر دو در فهرست میراث های فرهنگی جهان و آثار در معرض تهدید قرار دارند. منار جام با ۶۵ متر ارتفاع و هشتصد سال قدمت مهمترین شاهکار معماری حکومت غوریان در افغانستان است که ۴۵ درصد از تزئینات این منار کاملاً از بین رفته است و بدنه منار به شدت آسیب دیده و این بنا را با تهدید فروریختن روبرو کرده است. [ ۲]
مسلمانان عرب اولین بار در زمان حکومت حجاج بن یوسف ( ۶۹۲ تا ۷۱۴ میلادی ) بر بامیان تسلط یافتند. در ۹ مارس ۲۰۰۱ نیروهای طالبان به روی مجسمه های صلصال و شهمامه، مشهور به تندیس های بودا آتش گشودند و از آنها تنها دو حفره باقی ماند. تندیس های بودا اگر پیش از این نمادی از تاریخ کهن در این سرزمین بوده امروز یادگار سال های حاکمیت مذهبی در این کشور است. اهالی بامیان پس از سقوط حکومت طالبان، هر ساله در سالروز تخریب مجسمه های بودا طی جشنواره ای به نام شبی با بودا برای یادبود این روز گردهم می آیند. [ ۳]
یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. [ ۴]
علاوه بر سایت های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. [ ۷]
